بگوى اى محمّد اين كافران كافر نعمت را كه : شما را كه نجات دهد و برهاند از ظلمات و تاريكيهاى برّ و بحر چون گرفتار شويد در شبهاى تاريك گاه در بيابان و گاه در دريا درمانده و متحيّر شده اگر نه آنستى كه ستارگان را راه نمائى پيدا كرده است كه به آن راه برند و الّا هلاك شدندى و راه نجات نيافتندى و در چنان حالتى شما مىخوانيد خداى را بزارى و پوشيدگى كه جز وى كسى را بر آن اطّلاع نيست و مىگوئيد : بار خدايا اگر ما را از اين محنت و شدّت نجات دهى ما از جملهء شاكران باشيم ، اگر ايشان جواب ندهند تو اى محمّد بگوى كه : خداست كه برهاند شما را از آن شدّت و سختى و از هر غمى و اندوهى آنگه با اين همه شرك مىآريد و با او انباز مىگيريد .
[ سوره الأنعام ( 6 ) : آيات 65 تا 67 ]
قُلْ هُوَ الْقادِرُ عَلى أَنْ يَبْعَثَ عَلَيْكُمْ عَذاباً مِنْ فَوْقِكُمْ أَوْ مِنْ تَحْتِ أَرْجُلِكُمْ أَوْ يَلْبِسَكُمْ شِيَعاً وَ يُذِيقَ بَعْضَكُمْ بَأْسَ بَعْضٍ انْظُرْ كَيْفَ نُصَرِّفُ الْآياتِ لَعَلَّهُمْ يَفْقَهُونَ ( 65 ) وَ كَذَّبَ بِهِ قَوْمُكَ وَ هُوَ الْحَقُّ قُلْ لَسْتُ عَلَيْكُمْ بِوَكِيلٍ ( 66 ) لِكُلِّ نَبَإٍ مُسْتَقَرٌّ وَ سَوْفَ تَعْلَمُونَ ( 67 )
بگوى اى محمّد كه : اوست آن خدائى كه قادر و تواناست بر آنكه بفرستد بر شما عذابى از بالاى سر شما چون صاعقه و سنگباران چنان كه با قوم موسى كرد و با قوم لوط و طوفان كه با قوم نوح كرد يا از زير پاى شما چنان كه با قارون كرد از خسف يا « 1 » عذابى از بالاى شما يعنى از سلاطين و امراء ظالم و از زير پايهاى شما يعنى بندگان و زير دستان [ او يلبسكم شيعا ] يا در شما پوشاند پراكندگى و اختلاف كلمه و ناسازگارى و اختلاف هواها ، و بچشاند بهزى از شما را سختى بهرى يعنى شمشير مختلف تا بهرى بهرى را ميكشند چنان كه در بنى اسرائيل بود .
در خبرست كه چون اين آيت آمد رسول صلّى اللّه عليه و آله گفت جبرئيل را گفتم : ما بقاء امّتى على ذلك ، بقاى امّت من به اين چيزها چه باشد ؟ - جبرئيل گفت : من بندهء از بندگان خدايم چون تو ؛ از خداى تعالى درخواه ، رسول صلّى اللّه عليه و آله برخاست و وضو تازه كرد و نماز گزارد و از خداى تعالى در خواست كه : اين آفات از امّت او بگرداند دو حاجت روا شد و يكى
هامش
( 1 ) - اشاره است بقولى كه ضحاك گفته چنان كه در تفسير ابو الفتوح تصريح كرده .