تا آنگه كه وقت مرگ يكى از شما آيد رسولان ما يعنى فرشتگان ملك الموت و اعوان او جان او بردارند و ايشان در آنچه بايشان مفوّض است هيچ تقصير نكنند و تغافل و توانى ننمايند و قبض روح هيچ كس پيش از اجل نكنند .
رسول خداى گفت : شب معراج كه مرا به آسمان بردند فرشتهء را ديدم كه بر كرسىاى نشسته ترش روى و دلتنگ همهء فرشتگان چون مرا بديدند در روى من بخنديدند مگر او و لوحى در دست گرفته و در آنجا نگاه ميكرد جبرئيل را گفتم : اين فرشته كيست كه در روى من نخنديد و استبشارى نكرد ؟ - گفت : اين ملك الموت است كه از آنگاه كه خداى تعالى او را آفريده است كس او را خندان نديده است ، گفت : من بر او شدم و او را گفتم : يا ملك الموت قبض ارواح خلقان چگونه كنى يكى بمشرق و يكى به مغرب ؟
و اين لوح چيست و آنجا چه نوشته است ؟ - گفت : امّا لوح در آن آجال خلقان است خداى تعالى از اين شب قدر تا آن شب قدر آنان را كه در آن سال وقت مرگ نهاده باشد نام ايشان و اجل ايشان بر اين لوح ثبت فرمايد و به من دهد تا من در وى مىنگرم و آن وقت را مراقبت ميكنم و امّا كيفيّت قبض خلقان آن چنان است كه حقّ تعالى اين دنيا را پيش من همچنان نهاده است كه خوانى پيش كسى نهاده باشند هر كجا كه خواهد دست بيازد و آنچه خواهد بردارد و بخورد و يك روايت آن است كه گفت :
مرا اعوان باشند نه هر كس را من تولّاى قبض روح كنم آنجا كه من نرسم اعوان و گماشتگان من بروند و قبض روح آن كس كنند فذلك قوله تعالى [ توفّته رسلنا ] [ ثم ردّوا ] پس آنگه ايشان را ردّ كنند با خداى تعالى يعنى با جائى كه كس را در آن جاى حكمى نبود جز او را آنگاه وصف كرد او را به آنكه او خداوند ايشان است و اولىتر است بايشان براى آنكه خالق و مالك ايشان است و قادر بر نفع و ضرّ ايشان و او است آن خدائى كه حكم او راست و كسى را بر وى حكم نيست و او زود حساب تراست از همهء حساب كنندگان .
[ سوره الأنعام ( 6 ) : آيات 63 تا 64 ]
قُلْ مَنْ يُنَجِّيكُمْ مِنْ ظُلُماتِ الْبَرِّ وَ الْبَحْرِ تَدْعُونَهُ تَضَرُّعاً وَ خُفْيَةً لَئِنْ أَنْجانا مِنْ هذِهِ لَنَكُونَنَّ مِنَ الشَّاكِرِينَ ( 63 ) قُلِ اللَّهُ يُنَجِّيكُمْ مِنْها وَ مِنْ كُلِّ كَرْبٍ ثُمَّ أَنْتُمْ تُشْرِكُونَ ( 64 )