تعلّق دارد و اگر او را نهى كنند از آن پس از مثل آن منهى باشد نه از آن ، و مثله
« لَئِنْ أَشْرَكْتَ لَيَحْبَطَنَّ عَمَلُكَ »
اگر شرك آرى عملت باطل باشد و اين دليل نكند كه او وقتى شرك آورد امّا بيان آن كند كه عمل با شرك بموقع قبول نيفتد .
[ سوره الأنعام ( 6 ) : آيات 36 تا 37 ]
إِنَّما يَسْتَجِيبُ الَّذِينَ يَسْمَعُونَ وَ الْمَوْتى يَبْعَثُهُمُ اللَّهُ ثُمَّ إِلَيْهِ يُرْجَعُونَ ( 36 ) وَ قالُوا لَوْ لا نُزِّلَ عَلَيْهِ آيَةٌ مِنْ رَبِّهِ قُلْ إِنَّ اللَّهَ قادِرٌ عَلى أَنْ يُنَزِّلَ آيَةً وَ لكِنَّ أَكْثَرَهُمْ لا يَعْلَمُونَ ( 37 )
آنگه حقّ تعالى مبالغه فرمود در وصف ايشان بقلّت فهم و علم و انتفاع بوعظ و ترك استماع به آن و گفت : جواب آنكس دهد و اجابت دعوت آن كس كند كه او چيزى شنود و ايشان مردگانند در ترك سماع و قلّت انتفاع ؛ و مرده چيزى نشنود چنان كه شاعر گفت :
لقد أسمعت لو ناديت حيّا * و لكن لا حياة لمن تنادى
و مردگان را خداى تعالى زنده تواند كرد و بر تواند انگيخت يعنى خداى تعالى ايشان را بجبر بر ايمان تواند داشت ايشان به اختيار خود به ايمان نزديك نشوند كه ايشان در سماع دعاى تو و اجابت تو با مردگان مانند ، آنگاه گفت : رجوع ايشان با خداى است جزاى ايشان بسزا بايشان رساند آنگه بيان مقترحات ايشان كرد و آنچه ايشان گفتند و گفت : اى محمّد اين كافران و مشركان مىگويند : چرا فرو نفرستادند برو يعنى بر تو كه محمّدى آيتى و علامتى و دلالتى چنان كه پيغمبران ديگر را فرستادند از فلق دريا و يد بيضا و احياى موتى ؟ تو اى محمّد جواب ده ايشان را و بگوى كه : خداى تعالى قادر است بر آنكه آيتى كه شما اقتراح مىكنيد بفرستد و ليكن بيشترينهء ايشان نمىدانند يعنى شاكّند در قدرت من از آنجا كه مرا بصفات كمال نمىشناسند و نيز نمىدانند كه اگر من آيت بفرستم و ايشان ايمان نيارند عذاب بر ايشان واجب شود پس ايشان را عذاب استيصال بايد كرد .
[ سوره الأنعام ( 6 ) : آيه 38 ]
وَ ما مِنْ دَابَّةٍ فِي الْأَرْضِ وَ لا طائِرٍ يَطِيرُ بِجَناحَيْهِ إِلاَّ أُمَمٌ أَمْثالُكُمْ ما فَرَّطْنا فِي الْكِتابِ مِنْ شَيْءٍ ثُمَّ إِلى رَبِّهِمْ يُحْشَرُونَ ( 38 )