ازين معصيت و ماهى نگيرند تا عذاب خداى نازل نشود ؛ آنگه اينان ايشان را نهى كردند و گفتند كه : ما با شما درين شهر نباشيم اين شهر با شما قسمت كنيم شهر را قسمت كردند و ديوارى بلند در ميانه بر آوردند چون مدّتى بر اين بر آمد و ايشان برين اصرار كردند خداى تعالى عذاب فرستاد همه خوك و بوزينه شدند روزى اين مصلحان برخاستند چون از آن نيمهء شهر هيچ آوازى نشنيدند و هيچكس بيرون نيامدند و در نگشودند گفتند : اين مردمان دوش همه مگر مست بودهاند . ! و امروز هيچ بيدار نشدند چون روز نيك بر آمد نردبانها بياوردند و بديوارها باز نهادند و فرو نگريدند ديدند مردم آن نيمهء شهر همه خوك و بوزينه شده بودند قتاده گفت : جوانان بوزينه شده بودند و پيران خوك ؛ اين مردمان در آن شهر شدند آنان را كه خويشان و آشنايان ايشان بودند ميشناختند و اينان نمىشناختند ايشان آمدند و خويشتن را در اينان مىماليدند و ميگريستند ، اينان ميگفتند : نه ما گفتيم شما را كه : مكنيد كه عذاب خداى تعالى بشما رسد ؟ ! و ايشان بسر اشارت ميكردند ، سه روز همچنان بودند آنگه همه بمردند .
[ سوره الأعراف ( 7 ) : آيات 165 تا 167 ]
فَلَمَّا نَسُوا ما ذُكِّرُوا بِهِ أَنْجَيْنَا الَّذِينَ يَنْهَوْنَ عَنِ السُّوءِ وَ أَخَذْنَا الَّذِينَ ظَلَمُوا بِعَذابٍ بَئِيسٍ بِما كانُوا يَفْسُقُونَ ( 165 ) فَلَمَّا عَتَوْا عَنْ ما نُهُوا عَنْهُ قُلْنا لَهُمْ كُونُوا قِرَدَةً خاسِئِينَ ( 166 ) وَ إِذْ تَأَذَّنَ رَبُّكَ لَيَبْعَثَنَّ عَلَيْهِمْ إِلى يَوْمِ الْقِيامَةِ مَنْ يَسُومُهُمْ سُوءَ الْعَذابِ إِنَّ رَبَّكَ لَسَرِيعُ الْعِقابِ وَ إِنَّهُ لَغَفُورٌ رَحِيمٌ ( 167 )
مفسّران خلاف كردند در آنكه آن قوم كه اين سخن گفتند كه : « لم تعظون » ، نجات يافتند يا هلاك شدند ، گروهى بر آنند كه هلاك شدند براى آنكه اين بر سبيل تهكّم گفتند و ناهيان را نهى كردند از نهى منكر ، و گروهى ديگر گفتند كه : ايشان نجات يافتند و اين سخن از سر اعتقاد گفتند از آنكه دانستند كه ايشان بر كفر اصرار كردند و اين قول موافق ظاهر آيت است و بيشتر بريناند يمان بن الريان گفت : نجت الطائفتان يعنى ناهيان و آنان كه گفتند : لم تعظون قوما ، ميگويد كه : چون اين قوم ظالمان فراموش كردند آنچه ايشان را ياد دادند از عذاب ما و از نهى كردن صيد ماهى روز شنبه ، ما