محنت بود و آن از خداى تعالى بود از آن سبب اين هر دو را با خداى تعالى اضافت كرد چنان كه گفت : فزادتهم رجسا الى رجسهم ، چون سبب زيادت رجس ايشان سوره بود اسناد آن بسوره كرد ، و توئى آن خداى كه خذلان كنى آن را كه خواهى بفتنه تا صبر نكند و ثواب صابران در نيابد اينجايش خذلان باشد و آنجايش حرمان ، و راه نمائى آن را كه خواهى به اين فتنه و الطاف و توفيق و تثبيت ، و توئى خداى ما و خداوندگار ما و اولىتر بما از هر كسى پس ما را بيامرز و بر ما رحمت كن و تو بهترين آمرزندگانى .
[ سوره الأعراف ( 7 ) : آيات 156 تا 157 ]
وَ اكْتُبْ لَنا فِي هذِهِ الدُّنْيا حَسَنَةً وَ فِي الْآخِرَةِ إِنَّا هُدْنا إِلَيْكَ قالَ عَذابِي أُصِيبُ بِهِ مَنْ أَشاءُ وَ رَحْمَتِي وَسِعَتْ كُلَّ شَيْءٍ فَسَأَكْتُبُها لِلَّذِينَ يَتَّقُونَ وَ يُؤْتُونَ الزَّكاةَ وَ الَّذِينَ هُمْ بِآياتِنا يُؤْمِنُونَ ( 156 ) الَّذِينَ يَتَّبِعُونَ الرَّسُولَ النَّبِيَّ الْأُمِّيَّ الَّذِي يَجِدُونَهُ مَكْتُوباً عِنْدَهُمْ فِي التَّوْراةِ وَ الْإِنْجِيلِ يَأْمُرُهُمْ بِالْمَعْرُوفِ وَ يَنْهاهُمْ عَنِ الْمُنْكَرِ وَ يُحِلُّ لَهُمُ الطَّيِّباتِ وَ يُحَرِّمُ عَلَيْهِمُ الْخَبائِثَ وَ يَضَعُ عَنْهُمْ إِصْرَهُمْ وَ الْأَغْلالَ الَّتِي كانَتْ عَلَيْهِمْ فَالَّذِينَ آمَنُوا بِهِ وَ عَزَّرُوهُ وَ نَصَرُوهُ وَ اتَّبَعُوا النُّورَ الَّذِي أُنْزِلَ مَعَهُ أُولئِكَ هُمُ الْمُفْلِحُونَ ( 157 )
و بنويس از براى ما درين سراى نزديكتر كه آن را دنيا خوانند بركتى و نيكوئى يعنى از براى ما ثابت كن و واجب گردان در دنيا خير و عافيتى و سر انجامى نيكو و روزى فراخ و عيشى خوش و تندرستى ما را كرامت كن بانواع راحت و مسرّت و توفيق بر عمل صالح تا همهء افعال و اعمال و اقوال ما حسنه باشد و هيچ سيّئه نباشد و در آخرت ثواب جزيل و نعيم مقيم و مرافقت ابرار ما را روزى كن بدرستى و حقيقت كه ما بندگان توئيم و رجوع با تو كرديم و با درگاه تو گريختيم و بر كردهاى بد خود پشيمان شديم خداى عزّ و جلّ گفت كه : من عذاب خود بآنكس رسانم و عذاب آن كس را كنم كه خواهم از آن كسان كه در من عاصى شوند و مستحقّ عقوبت من گردند و رحمت و بخشايش من فراخ است همه چيز را شامل است و بر همه عامّ ؛ در دنيا بر مؤمن و كافر و برّ و فاجر و ذلك قوله : الرحمن ، و خاصّ است در آخرت بر مؤمنان و ذلك قوله الرّحيم ، عطيهء عوفى گفت : رحمت او واسع است بر همه كس الّا آنست كه بواجبى