خداى تعالى چون موسى را الواح داد وى را امر كرد و گفت : فراگير اين را و بستان بقوّتى و جهدى تمام و اجتهادى بليغ و عزمى درست چه اگر عزم مصمّم و استوار نبود در عمل سست باشد و قوم خود را بفرماى تا نيكوترين آن را فرا گيرند و كار بندند از فرايض و سنن ، حلالش حلال دارند و حرامش حرام و هر چه آن را ثواب بيشتر باشد بر آن مواظبت كنند . و گفتهاند كه [ احسن ] بمعنى « حسن » است ، و گفتهاند كه : در توراة هم فريضه هست و هم سنّت و فرا گرفتن [ احسن ] آن باشد كه جمع كنند ميان فريضه و سنّت ، آنگه گفت : بر سبيل تهديد و وعيد كه من زود باشد كه بشما نمايم سراى فاسقان و جاى ايشان كه دوزخ است پس بايد كه شما از آن بر حذر باشيد و در فرمان خداى عصيان نياريد . قتاده گفت : مراد آن است كه شما را بشما برم و منازل و مساكن كافران بشما نمايم تا بدانيد كه با ايشان چه رفت و عبرت گيريد و مثل آن نكنيد . و گفتهاند كه : مراد به اين ديار عاد و ثمود است كه گذر ايشان بر آن بود ، و گفتهاند كه : مراد به آن « دوران » است يعنى گرديدن فرعون و قومش بر سر آب كه خداى تعالى فرمان داد تا آب قوم فرعون را بر سر آورد و ايشان بر سر آب ميگرديدند و بنى اسرائيل « 1 » آن را مىديدند و عبرت ميگرفتند .
[ سوره الأعراف ( 7 ) : آيات 146 تا 147 ]
سَأَصْرِفُ عَنْ آياتِيَ الَّذِينَ يَتَكَبَّرُونَ فِي الْأَرْضِ بِغَيْرِ الْحَقِّ وَ إِنْ يَرَوْا كُلَّ آيَةٍ لا يُؤْمِنُوا بِها وَ إِنْ يَرَوْا سَبِيلَ الرُّشْدِ لا يَتَّخِذُوهُ سَبِيلاً وَ إِنْ يَرَوْا سَبِيلَ الغَيِّ يَتَّخِذُوهُ سَبِيلاً ذلِكَ بِأَنَّهُمْ كَذَّبُوا بِآياتِنا وَ كانُوا عَنْها غافِلِينَ ( 146 ) وَ الَّذِينَ كَذَّبُوا بِآياتِنا وَ لِقاءِ الْآخِرَةِ حَبِطَتْ أَعْمالُهُمْ هَلْ يُجْزَوْنَ إِلاَّ ما كانُوا يَعْمَلُونَ ( 147 )
حقّ تعالى ميگويد كه : زود بود كه بگردانم از آيات خود و باز كنم و فرو گذارم آنان را كه تكبّر كنند بنا حق در زمين به آنكه خذلان كنم و فرو گذارم تا تفكّر نكنند و اعتبار نگيرند به آن .
در خبرست كه رسول صلّى اللّه عليه و آله گفت كه : چون امّت من دنيا را تعظيم كنند هيبت
هامش
( 1 ) - نص عبارت ابو الفتوح اين است : « به « دار » دوران ايشان خواست كه بنى اسرائيل ميديدند و بدان اعتبار ميگرفتند » .