بماندى چاهى ژرف « 1 » بكندى و در آنجا انداختى تا راجع نشود با آنكه داده باشد ، و اين أمّت مستجيب باشند و مستجاب باشند و شافع و مشفوع باشند بار خدايا ايشان را از امّت من گردان ، حق تعالى گفت : ايشان از امّت محمّداند ؟ - حبر گفت : همچنين است ، كعب گفت : مىيابى در توراة كه موسى گفت : بار خدايا ذكر امّتى مىيابم كه چون بر بلندى شوند تكبير كنند و چون بنشيبى فرود آيند حمد كنند خدا را ، خاك طهور ايشان باشد و زمين مسجد ايشان ، هر كجا باشند از جنابت به خاك طهارت كنند چون آب نيابند ، روز قيامت أغرّ محجّل باشند از آثار وضو ، بار خدايا ايشان را از امّت من گردان ، گفت : ايشان امّت محمّداند ، گفت : بار خدايا در توراة صفت امّتى مىيابم كه چون همّت كنند بطاعت هنوز طاعت ناكرده يكى را يكى بنويسند و چون بكنند يكى را ده بنويسند تا بهفت صد ، و چون همّت كنند بسيّئتى و نكنند چيزى بر ايشان ننويسند ؛ و چون بكنند يكى را يكى بنويسند ، گفت : بار خدايا ايشان را امّت من گردان گفت : ايشان امّت محمّداند ، گفت : بار خدايا در توراة صفت امّتى مىيابم كه ايشان را امّت مرحومه خوانند ضعيفان باشند كتاب بميراث برگيرند بعضى از ايشان ظالم نفس خود باشند و بعضى مقتصد و بعضى سابق بخيرات ؛ و جملهء ايشان مرحوم باشند ؛ ايشان را از امّت من گردان ، گفت : ايشان امّت محمّداند ، گفت : بار خدايا در توراة قومى را مىيابم كه مصحفهاى ايشان دلهاى ايشان باشد و لباس اهل بهشت پوشند ، در نماز صف كشند در مسجدها چون صفهاى فرشتگان ، آواز ايشان در مساجد بتسبيح و تهليل بلند باشد چون دوىّ نحل ؛ « 2 » از ايشان كس بدوزخ نشود كه آنجا بماند هميشه ، ايشان را امّت من گردان ، گفت : ايشان امّت احمداند ، موسى چون عجب بماند از چيزها كه خداى تعالى امّت محمّد را نهاده بود ، گفت : بار خدايا مرا از امّت محمّد گردان ، خداى تعالى وى را سه آيت بداد دو آيت آن است كه گذشت « 3 » و آيت سيم اين است
« وَ مِنْ قَوْمِ
هامش
( 1 ) - در تفسير ابو الفتوح : « قعير » و قعير بمعنى بعيد القعر است كه بمعنى عميق و ژرف و دورتك مىباشد .
( 2 ) - در منتهى الارب گفته : « دوى الريح كامير وزش باد و بانگ آن ، و دوى النحل بانگ مگس ؛ و دوى الطائر آواز پرهاى مرغ وقت مرور آن » .
( 3 ) - در تفسير ابو الفتوح : « اين سه آيت داد او را قوله : قال يا موسى انى اصطفيتك على الناس برسالاتى و بكلائى ( الى قوله ) دار الفاسقين »