رحمت طلب كنيد بيابيد يعنى رحمت آن جهانى كه همهء خلايق از مؤمن و كافر مستغرق نعمت اين جهانى وىاند .
[ سوره الأعراف ( 7 ) : آيات 57 تا 58 ]
وَ هُوَ الَّذِي يُرْسِلُ الرِّياحَ بُشْراً بَيْنَ يَدَيْ رَحْمَتِهِ حَتَّى إِذا أَقَلَّتْ سَحاباً ثِقالاً سُقْناهُ لِبَلَدٍ مَيِّتٍ فَأَنْزَلْنا بِهِ الْماءَ فَأَخْرَجْنا بِهِ مِنْ كُلِّ الثَّمَراتِ كَذلِكَ نُخْرِجُ الْمَوْتى لَعَلَّكُمْ تَذَكَّرُونَ ( 57 ) وَ الْبَلَدُ الطَّيِّبُ يَخْرُجُ نَباتُهُ بِإِذْنِ رَبِّهِ وَ الَّذِي خَبُثَ لا يَخْرُجُ إِلاَّ نَكِداً كَذلِكَ نُصَرِّفُ الْآياتِ لِقَوْمٍ يَشْكُرُونَ ( 58 )
حقّ تعالى تعداد نعمت خود كرد مضاف با نعمتهاى ديگر كه پيش از آن ذكر آن كرد و گفت : اوست آنخدائى كه بفرستاد براى شما بادهاى پراكنده كنندهء ابر و زنده كنندهء زمين بباران و بشارت دهنده زمين را و خلايق را به آن يعنى باد را پيش از نعمت و رحمت خويش كه آن باران است و از جملهء اقسام رحمت كه در قرآن است باران است .
در خبرست كه چون رسول صلّى اللّه عليه و آله بادى سخت ديدى كه بر آمدى انديشه ناك شدى و خائف بودى و چون از پى آن باران آمدى ساكن شدى آنگه گفتى : جاءت الرحمة ، رحمت آمد آنگه گفتى : از چنين بادها بترسيد كه از اعلام قيامت و عذاب باشد و چون باران بر اثر آن آيد رحمت باشد . آوردهاند كه در عهد بعضى از صحابه مردى را گرفته بودند كه بكشند امير المؤمنين على عليه السّلام پرسيد كه : اين مرد چه گناه كرده است ؟ - گفتند :
او چند كلمهء كفر گفته و بر آن اصرار مىكند و از آن توبه نميكند ، گفت : آن چيست ؟ - گفتند ميگويد : نا ديده گواهى مىدهم و فتنه را دوست ميدارم و از رحمت خداى ميگريزم امير المؤمنين گفت : اگر گناه و كفر او اين است اين همه ايمان و طاعت است و من نيز همين ميگويم كه او ميگويد ، گفتند : چگونه ؟ - گفت : آنچه او گفت : بر ناديده گواهى مىدهم ، بر هستى خداى تعالى گواهى ميدهد و خداى را نديده ، گفتند : راست گفتى ، و امّا آنچه گفت : فتنه را دوست ميدارم ، به اين مال و فرزند خواست
« أَنَّما أَمْوالُكُمْ وَ أَوْلادُكُمْ فِتْنَةٌ » *
و آنچه گفت : از رحمت خداى ميگريزم ، آن خواست كه از باران بگريزم
[ وَ هُوَ الَّذِي يُرْسِلُ الرِّياحَ بُشْراً بَيْنَ يَدَيْ رَحْمَتِهِ ]
خداى تعالى ميگويد كه : ما بادها بفرستيم