سر انجام وى بود كه به آن گردد آنگه گفت كه : آن روز كه تأويل او آيد از حساب و كتاب و ثواب و عقاب ، ايشان را ايمان سود ندارد و توبه قبول نكنند و آنان كه اين روز را فراموش كرده بودند پيش ازين يعنى در دنيا اعتراف آرند بآمدن رسولان و گويند كه : رسولان خداى ما بما آمدند و حقّ آمدند و حقّ آوردند و كتابها و شرايع حقّ بود و « حقّ » آن بود كه عقل يا دليلى ديگر بر صحّت آن گواهى دهد و « باطل » آن بود كه عقل با دليلى ديگر از ادلّه بر فساد آن گواهى دهد آنگه ايشان بر سبيل تمنّا گويند : آيا ما را هيچ شفيعى خواهد بود كه ما را شفاعت كند يا ممكن باشد كه ما را با دنيا برند تا عمل كنيم بخلاف آنكه كردهايم از ايمان و عمل صالح ، آنگه خداى تعالى خبر داد و گفت :
ايشان خويشتن را هلاك كردند در دنيا از كفر و معاصى و نفس خود را كه سرمايهء نجات ايشان بود كه عمل صالح كردندى به آن در دنيا آن را زيان كردند و از آن تجاوز كردند و از آن تجارتى كه در بازار دنيا كردند جز خسارتشان هيچ چيز حاصل نشد و گم گشت از ايشان آن دروغ كه فرا بافته بودند از نامهائى كه بر بتان و معبودان خود نهاده بودند .
[ سوره الأعراف ( 7 ) : آيه 54 ]
إِنَّ رَبَّكُمُ اللَّهُ الَّذِي خَلَقَ السَّماواتِ وَ الْأَرْضَ فِي سِتَّةِ أَيَّامٍ ثُمَّ اسْتَوى عَلَى الْعَرْشِ يُغْشِي اللَّيْلَ النَّهارَ يَطْلُبُهُ حَثِيثاً وَ الشَّمْسَ وَ الْقَمَرَ وَ النُّجُومَ مُسَخَّراتٍ بِأَمْرِهِ أَلا لَهُ الْخَلْقُ وَ الْأَمْرُ تَبارَكَ اللَّهُ رَبُّ الْعالَمِينَ ( 54 )
خداى شما و آفريدگار شما آن خدائى است كه بيافريد آسمانها و زمينها را در مقدار شش روز از روزهاى دنيا از روز شنبه تا پنجشنبه چون آدينه بود خداى تعالى خلق آسمان و زمين را جمع كرده بود و از بهر اين آن روز جمعه خوانده شد ، و خداى تعالى آسمان و زمين بشش روز آفريد و قادر بود كه بيك لحظه بيافريند از بهر آن كرد تا خلقان را بياموزد كه در كارها رفق و تانّى كار بندند و از بهر آنكه تدبير انشاء حوادث در اوقات و ساعات هر چيزى بر عقب ديگرى دليل حدوث او كند ، و براى آنكه فاعل آن چيز عالم است و مدبّر و متصرّف بر ارادهء و مشيّت خويش است پس روى فرا آفريدن عالم كرد و قصد آفريدن عرش كرد و عرش را بيافريد و بر آفريدن او مستولى شد