باشند و ترسان ؛ ايشان اندوهگين نشوند چون ديگران اندوهگين باشند . و اين آيت چنان مينمايد كه صفت معصومان است از آنجا كه نفى خوف و حزن كرده است از ايشان بر سبيل عموم و اينها آنكسانى باشند كه جملهء واجبات بجاى آرند و از جملهء معاصى اجتناب كنند و اين جز معصومان نباشند و آنكس كه جايز الخطا باشد و از بعضى معاصى اجتناب كند و بعضى را ارتكاب كند و بىتوبه با پيش خداى تعالى شود كار او موقوف باشد بر مشيّت خداى تعالى ؛ اگر خواهد عفو كند و اگر خواهد عقاب كند ، چون خداى تعالى ذكر مؤمنان كرد و آنچه پاداشت ايشان است ذكر مكذّبان و متكبّران كرد و آنچه سزاى ايشان است ، در عقب وعد وعيد آورد تا جمع باشد ميان ترغيب و ترهيب ؛ تا مكلّف بهر دو طريق بفعل واجب نزديك شود و از فعل قبيح دور گردد پس گفت : آنكسانى كه آيات ما را بدروغ داشتند و از آن استكبار و گردنكشى كردند و بزرگوارى نمودند ايشان اهل دوزخ و ملازمان آتشاند و در آنجا مخلّد و جاويد باشند .
فمن أظلم ممّن افترى على اللّه كذبا او كذّب بآياته اولئك ينالهم نصيبهم من الكتاب حتّى اذا جاءتهم رسلنا يتوفّونهم قالوا أين ما كنتم تدعون من دون اللّه قالوا ضلّوا عنّا و شهدوا على انفسهم انّهم كانوا كافرين .
حق تعالى بر سبيل استنكار و تعجّب ميفرمايد كه : كيست ظالمتر و بيدادگرتر از آنكس كه او دروغ بر خداى تعالى فرا بافد يعنى دروغ بر خداى نهد يعنى در جهان هيچكس ظالمتر و ستمكارتر از آنكس نيست كه دروغ بر خداى نهد يا آيات و بيّنات و دلائل و حجج او را بدروغ دارد آنها كه چنين باشند بايشان برسد نصيب و بهرهء ايشان از كتاب يعنى آنچه در لوح محفوظ در حقّ ايشان نوشته باشد بايشان برسد از اعمار و ارزاق و آجال ايشان و عذاب و هلاكت ايشان ابن عباس گفت : بايشان رسد نصيب ايشان از آنچه كرده باشند و در صحيفهء اعمال ايشان نوشته باشند و از جملهء آنچه ايشان را نوشتهاند و لا محال بايشان رسد سياهى روى ايشان باشد روز قيامت لقوله تعالى
[ وَ يَوْمَ الْقِيامَةِ تَرَى الَّذِينَ كَذَبُوا عَلَى اللَّهِ وُجُوهُهُمْ مُسْوَدَّةٌ ]
يعنى اعمار و ارزاق ايشان بايشان رسد تا آنگه كه فرشتگان و فرستادگان ما بايشان آيند و جان ايشان بردارند يعنى ملك الموت و