كه : اين جمله مؤمنان راست و كافران در انتفاع اين جمله تبع مؤمناناند و طفيل ايشانند و روز قيامت اين تبعيّت و طفيلى نباشد براى آنكه كافران را جاى در دوزخ باشد و مؤمنان را در بهشت ؛ خلاف دنيا كه همه در يك جايگاهاند آنگه گفت كه : ما آيات را همچنين مفصّل و مبيّن گردانيديم براى آنان كه بدانند يعنى نظر و انديشه كنند تا علم حاصل شود ايشان را ؛ و اگرچه تفصيل آيات از بهر همه بوده است امّا چون مؤمنان بدان آيات منتفع شدند گوئى كه خاصّ ايشان را بوده است .
[ سوره الأعراف ( 7 ) : آيات 33 تا 37 ]
قُلْ إِنَّما حَرَّمَ رَبِّيَ الْفَواحِشَ ما ظَهَرَ مِنْها وَ ما بَطَنَ وَ الْإِثْمَ وَ الْبَغْيَ بِغَيْرِ الْحَقِّ وَ أَنْ تُشْرِكُوا بِاللَّهِ ما لَمْ يُنَزِّلْ بِهِ سُلْطاناً وَ أَنْ تَقُولُوا عَلَى اللَّهِ ما لا تَعْلَمُونَ ( 33 ) وَ لِكُلِّ أُمَّةٍ أَجَلٌ فَإِذا جاءَ أَجَلُهُمْ لا يَسْتَأْخِرُونَ ساعَةً وَ لا يَسْتَقْدِمُونَ ( 34 ) يا بَنِي آدَمَ إِمَّا يَأْتِيَنَّكُمْ رُسُلٌ مِنْكُمْ يَقُصُّونَ عَلَيْكُمْ آياتِي فَمَنِ اتَّقى وَ أَصْلَحَ فَلا خَوْفٌ عَلَيْهِمْ وَ لا هُمْ يَحْزَنُونَ ( 35 ) وَ الَّذِينَ كَذَّبُوا بِآياتِنا وَ اسْتَكْبَرُوا عَنْها أُولئِكَ أَصْحابُ النَّارِ هُمْ فِيها خالِدُونَ ( 36 ) فَمَنْ أَظْلَمُ مِمَّنِ افْتَرى عَلَى اللَّهِ كَذِباً أَوْ كَذَّبَ بِآياتِهِ أُولئِكَ يَنالُهُمْ نَصِيبُهُمْ مِنَ الْكِتابِ حَتَّى إِذا جاءَتْهُمْ رُسُلُنا يَتَوَفَّوْنَهُمْ قالُوا أَيْنَ ما كُنْتُمْ تَدْعُونَ مِنْ دُونِ اللَّهِ قالُوا ضَلُّوا عَنَّا وَ شَهِدُوا عَلى أَنْفُسِهِمْ أَنَّهُمْ كانُوا كافِرِينَ ( 37 )
قديم تعالى چون مشركان را تعيير و سرزنش كرد بتحريم محلّلات يعنى چيزهائى كه در عقل و شرع حلال بود و ايشان از رأى خود باعتقادات فاسد بر خود حرام كردند همچنين تعيير مىكند ايشان را و توبيخ مىكند بتحليل محرّمات كه بعضى در عقل حرام بود و بعضى در شرع ؛ تا باز نمايد كه ايشان در هر دو نوع تحليل حرام و تحريم حلال مخطى بودند گفت : بگوى اى محمّد كه : خداى من جملهء فاحشهها و ناشايستها حرام گردانيده است آنچه ظاهر است و آشكارا و آنچه پنهان است و ناپيدا ؛ از طواف خانهء كعبه كه مردان بروز ميكنند و زنان بشب برهنه ؛ و از زنا كردن بروز و زنا كردن بشب كه ايشان گفتند كه : زنا در روز قبيح است و در شب قبيح نيست ، و همچنين حرام كرده است