كه : اين آيت منسوخ است بفرض زكات براى آنكه در وقت درو زكات نبايد داد و ديگر آنكه استقرار زكات در مدينه بود و اين سوره مكّى است أمّا چون امر بر ندب حمل كنند اين لازم نيايد آنگه گفت : و لا تسرفوا ، اسراف مكنيد در دادن چنان كه شما و عيالان شما محتاج شويد ، روايت كردهاند كه ثابت بن قيس را پانصد درخت خرما بود بوقت ارتفاع همه بداد و از بهر عيال خود هيچ باز نگرفت خداى تعالى نهى كرد و رسول صلّى اللّه عليه و آله را فرمود : ابدأ به من تعول ، ابتدا به عيال خود كن . و گفتهاند كه : اسراف آنست كه در معصيت صرف كنند و اگر به وزن بو قبيس كسى را زر باشد همه به صدقه بدهد اسراف نباشد و اگر مدّى طعام در معصيت بدهد اسراف باشد از اينجاست كه چون حاتم طائى را گفتند : لا خير فى السّرف ، گفت : لا اسراف فى الخير .
[ سوره الأنعام ( 6 ) : آيات 142 تا 144 ]
وَ مِنَ الْأَنْعامِ حَمُولَةً وَ فَرْشاً كُلُوا مِمَّا رَزَقَكُمُ اللَّهُ وَ لا تَتَّبِعُوا خُطُواتِ الشَّيْطانِ إِنَّهُ لَكُمْ عَدُوٌّ مُبِينٌ ( 142 ) ثَمانِيَةَ أَزْواجٍ مِنَ الضَّأْنِ اثْنَيْنِ وَ مِنَ الْمَعْزِ اثْنَيْنِ قُلْ آلذَّكَرَيْنِ حَرَّمَ أَمِ الْأُنْثَيَيْنِ أَمَّا اشْتَمَلَتْ عَلَيْهِ أَرْحامُ الْأُنْثَيَيْنِ نَبِّئُونِي بِعِلْمٍ إِنْ كُنْتُمْ صادِقِينَ ( 143 ) وَ مِنَ الْإِبِلِ اثْنَيْنِ وَ مِنَ الْبَقَرِ اثْنَيْنِ قُلْ آلذَّكَرَيْنِ حَرَّمَ أَمِ الْأُنْثَيَيْنِ أَمَّا اشْتَمَلَتْ عَلَيْهِ أَرْحامُ الْأُنْثَيَيْنِ أَمْ كُنْتُمْ شُهَداءَ إِذْ وَصَّاكُمُ اللَّهُ بِهذا فَمَنْ أَظْلَمُ مِمَّنِ افْتَرى عَلَى اللَّهِ كَذِباً لِيُضِلَّ النَّاسَ بِغَيْرِ عِلْمٍ إِنَّ اللَّهَ لا يَهْدِي الْقَوْمَ الظَّالِمِينَ ( 144 )
و خداى تعالى جلّ جلاله بيافريد از چهار پايان براى شما از اشتر آنچه بار را شايد و آنچه بار را نشايد از اشتران خرد و گوسفندان و اين نوع را فرش براى آن خواند كه به زمين نزديك باشند چون فراش يا از بهر آنكه در وقت ذبح بگسترانند چون فراش ، و روا بود كه مراد بفرش آن بود كه از موى گوسفند و اشتر بافند آنگه گفت : كلوا ، بخوريد از آنچه خداى تعالى شما را روزى كرده است و پيروى مكنيد گامهاى شيطان را يعنى از پى شيطان و امر وى و وسوسهء وى مرويد كه شيطان شما را از حلال در گذراند و به حرام برد كه او شما را دشمنى آشكار است به آنچه كرد با پدر شما
[ ثَمانِيَةَ أَزْواجٍ ]
بدل