[ سوره الأنعام ( 6 ) : آيه 139 ]
وَ قالُوا ما فِي بُطُونِ هذِهِ الْأَنْعامِ خالِصَةٌ لِذُكُورِنا وَ مُحَرَّمٌ عَلى أَزْواجِنا وَ إِنْ يَكُنْ مَيْتَةً فَهُمْ فِيهِ شُرَكاءُ سَيَجْزِيهِمْ وَصْفَهُمْ إِنَّهُ حَكِيمٌ عَلِيمٌ ( 139 )
حق سبحانه و تعالى حكايت گفتار مشركان مىكند و ميگويد كه : ايشان گفتند : آنچه در شكم چهار پايانست از بحاير « 1 » و سوائب « 2 » و غير آن خاصّ و خالص مردان ما راست و بر ايشان حلال است و بر زنان حرام است و تخصيص مردان براى آن كردند كه مردان بودندى كه خدمت بتخانه كردندى و مراد به آنچه در شكم چهار پايانست شير است ؛ مجاهد گفت : بچّه است ، ديگران گفتند كه : پيه است و احشاء شكم ، و اگر آنچه اين چهار پايان بزادندى مرده بودندى مردان و زنان در خوردن يكسان بودندى و بر همه حلال داشتندى آنگه خداى تعالى گفت كه : زود باشد كه خداى تعالى ايشان را جزا دهد به اين وصف كه كردند و اين دروغ كه گفتند : در تحريم و تحليل و بر خداى تعالى بستند چنان كه گفت :
تَصِفُ أَلْسِنَتُكُمُ الْكَذِبَ هذا حَلالٌ وَ هذا حَرامٌ
، آنچه فرمايد بحسب مصلحت فرمايد .
[ سوره الأنعام ( 6 ) : آيه 140 ]
قَدْ خَسِرَ الَّذِينَ قَتَلُوا أَوْلادَهُمْ سَفَهاً بِغَيْرِ عِلْمٍ وَ حَرَّمُوا ما رَزَقَهُمُ اللَّهُ افْتِراءً عَلَى اللَّهِ قَدْ ضَلُّوا وَ ما كانُوا مُهْتَدِينَ ( 140 )
و هلاك شدند آنان كه فرزندان خود را بكشتند و زنده در گور كردند خوف درويشى را و انديشهء عيب و عار را تا كسى ايشان را بنكاح به حكم خود نكند از غايت سفاهت و بيخردى و نادانى و متابعت هواى نفس ، و حرام كردند بر خود آنچه خداى تعالى بر ايشان حلال كرده بود و روزى ايشان گردانيده از انعام و حرث و با اينهمه كه كردند و گفتند : رها نكردند تا كه حوالت آن با خداى كردند و بر وى دروغ نهادند و گفتند :
كه خداى تعالى حرام كرده است بحقيقت كه ايشان به آنچه گفتند و كردند ضالّ و گمراه بودند و مهتدى و راه يافته بصواب و سداد نبودند .
هامش
( 1 ) - « بحائر » جمع « بحيره » است .
( 2 ) - « سوائب » جمع « سائبه » است .