محتاج برحمت اوئيم آنگه باز نمود كه : وجود و عدم جملهء خلايق بر وى يكسان است ، آفريدن خلايق و تكليف كردن ايشان هم از بهر نفع ايشان است پس اگر خداى خواهد اى مجرمان و عاصيان قادر است و ميتواند كه شما را ببرد و نيست گرداند و ببدل شما خلقى نو بيافريند و ايشانرا بر جاى شما بدارد بعد از هلاك شما ؛ از آنكه وى خواهد آفريدن خلقى را پس از شما چنان كه شما را بيافريد از فرزندان گروهى ديگر كه پيش از شما بودند آنگه گفت : اى فرزندان آدم مپنداريد كه آنچه شما را بدان وعده ميكنيد بشما نخواهد رسيدن آنچه شما را بدان وعده و وعيد ميكنند بيقين آمدنى است و بشما خواهد رسيد از بعث و نشور و حساب و كتاب و ترازو و صراط و دوزخ و بهشت و شما خداى را عاجز نتوانيد كردن و از قبضهء قدرت وى بيرون نتوانيد شدن كه هر كجا رويد همه ملك و پادشاهى ويست و در قدرت ويست .
[ سوره الأنعام ( 6 ) : آيه 135 ]
قُلْ يا قَوْمِ اعْمَلُوا عَلى مَكانَتِكُمْ إِنِّي عامِلٌ فَسَوْفَ تَعْلَمُونَ مَنْ تَكُونُ لَهُ عاقِبَةُ الدَّارِ إِنَّهُ لا يُفْلِحُ الظَّالِمُونَ ( 135 )
آنگه بر سبيل تهديد و وعيد فرمود كه : اى محمّد بگوى اين مكلّفان را كه بكنيد آنچه ميتوانيد بر حسب مكنت و طاعت خويش و همچنان بر حالت خويش مىباشد و كار ميكنيد از كفر و عداوت و دشمنى كه من نيز بر حالت خود خواهم بودن از اسلام و صبر كردن بر دشمنى و عداوت شما و گزاردن وحى كه زود باشد كه بدانند كه چون جزاى اعمال خود بينند كه عاقبت و سر انجام سراى باز پسين كه را از ما و شما بهتر و نيكوتر باشد آنگه گفت كه : امر و شأن و كار چنين آمد كه عاقبت ظالمان و كافران فلاح و ظفر نيابند ؛ بعاجل بقا نباشد ايشان را و بآجل فيروزى و ظفر نبود .
[ سوره الأنعام ( 6 ) : آيه 136 ]
وَ جَعَلُوا لِلَّهِ مِمَّا ذَرَأَ مِنَ الْحَرْثِ وَ الْأَنْعامِ نَصِيباً فَقالُوا هذا لِلَّهِ بِزَعْمِهِمْ وَ هذا لِشُرَكائِنا فَما كانَ لِشُرَكائِهِمْ فَلا يَصِلُ إِلَى اللَّهِ وَ ما كانَ لِلَّهِ فَهُوَ يَصِلُ إِلى شُرَكائِهِمْ ساءَ ما يَحْكُمُونَ ( 136 )
مفسّران گفتند كه : سبب نزول اين آيت آن بود كه مشركان از كفّار مكّه چون چيزى ايشانرا لازم آمدى از نذر و غير آن در چهار پاى و كشت ؛ آن را به دو قسمت ميكردند