و ميگفتند كه : يك نصيب خداى راست و يكى بتان را ؛ آنگه اگر چنان بودى كه از نصيب خداى چيزى در نصيب بتان افتادى رها كردندى و اگر از نصيب بتان چيزى در نصيب خداى افتادى نگذاشتندى و با جاى بردندى و ميگفتند : خداى توانگر است و اينان درويش ، نشايد كه از نصيب ايشان چيزى در نصيب خداى افتد و نصيب بتان را بدرويشان ميدادند و آنچه نصيب خداى بودى در وجه مهمانان و مبرّت صرف كردندى حق تعالى اين آيت فرستاد و اين معنى از ايشان باز گفت و خبر داد كه : ميكنند و كردند اين كافران از آنچه خداى آفريده است از كشت و زراعت و چهار پايان از اشتر و گاو و گوسفند ، خداى را نصيبى و قسمى و بتان را قسمى و آنكه بزعم خويش گفتند كه : اين نصيب خداى راست و اين نصيب انبازان ما راست يعنى بتان را و از بهر آن بتان را انبازان خداى كرده بودند و در مالها و چهار پايان خويش شريك گردانيده تا آنچه بتان را بود بخداى نرسد يعنى اگر از نصيب خداى تعالى چيزى تلف شدى نصيب بتان در عوض آن ننهادندى و گفتندى كه : خداى تعالى توانگر است و اينان درويش ، آنگه خداى تعالى گفت : بد است آنچه ايشان بدان حكم ميكنند در ايثار كردن ايشان بتان را بر خداى تعالى و كردن چيزى كه خداى تعالى به آن نفرمود .
[ سوره الأنعام ( 6 ) : آيه 137 ]
وَ كَذلِكَ زَيَّنَ لِكَثِيرٍ مِنَ الْمُشْرِكِينَ قَتْلَ أَوْلادِهِمْ شُرَكاؤُهُمْ لِيُرْدُوهُمْ وَ لِيَلْبِسُوا عَلَيْهِمْ دِينَهُمْ وَ لَوْ شاءَ اللَّهُ ما فَعَلُوهُ فَذَرْهُمْ وَ ما يَفْتَرُونَ ( 137 )
حق تعالى در اين آيت حكايت مىكند از آنچه عرب ميكردند از كشتن دختران و زنده در گور كردن ايشان از بهر آنكه ننگ ميداشتند كه دختران به كسى دادن چنان كه شيطان مزيّن كرد از بهر ايشان بت پرستيدن و خداى را نصيب پديد كردن و بتان را نيز هم نصيب پديد كردن همچنين مزيّن گردانيد براى ايشان كشتن فرزندان ايشان و مراد به [ شركاء ] شياطين است كه در دل مشركان مىانداختند كه وجود دختران شما سبب عيب و عار و دشمنى و درويشى باشد ايشان را بكشيد تا از اين جمله خلاص يابيد و بعضى ديگر گفتند : سدنه و خدم بتاناند يا شريكان ايشان بودن در نعمت يا در شرك و بت پرستيدن از رؤسا و غواة ، و اين از بهر آن كردند تا ايشان را