اعتراف مىآوريم آنگه التفات كرد و گفت كه : ايشان را زندگانى عاجل دنيا بفريفت و مغرور گردانيد و نيز گواهى دهند بر نفس خويش كه ايشان در دنيا كافر بودهاند گواهى اوّل بر آمدن رسولان و اعذار و انذار ايشان است و گواهى دويم بر نفس ايشان است بكفر ايشان .
[ سوره الأنعام ( 6 ) : آيات 131 تا 134 ]
ذلِكَ أَنْ لَمْ يَكُنْ رَبُّكَ مُهْلِكَ الْقُرى بِظُلْمٍ وَ أَهْلُها غافِلُونَ ( 131 ) وَ لِكُلٍّ دَرَجاتٌ مِمَّا عَمِلُوا وَ ما رَبُّكَ بِغافِلٍ عَمَّا يَعْمَلُونَ ( 132 ) وَ رَبُّكَ الْغَنِيُّ ذُو الرَّحْمَةِ إِنْ يَشَأْ يُذْهِبْكُمْ وَ يَسْتَخْلِفْ مِنْ بَعْدِكُمْ ما يَشاءُ كَما أَنْشَأَكُمْ مِنْ ذُرِّيَّةِ قَوْمٍ آخَرِينَ ( 133 ) إِنَّ ما تُوعَدُونَ لَآتٍ وَ ما أَنْتُمْ بِمُعْجِزِينَ ( 134 )
حق تعالى ميگويد كه : اين فرستادن رسولان بآدميان و پريان براى اعذار و انذار از بهر آنست كه خداى تو اى محمّد هلاك نكند هيچ ديهى را و شهرى را يعنى اهل ديهها و شهرها را بظلم و بيدادى كه اگر ايشان را هلاك كند بىآنكه رسولان را فرستد براى دعوت و تنبيه ايشان ظالم باشد و خداى تعالى ظالم نباشد ، ظلم نكند و نپسندد ، پس ايشان را هلاك نكند و ايشان غافل و بىخبر باشند بلكه حجّت بر ايشان بدارد و آنچه علّت ايشانست در تكليف ازاحت كند آنگه فرمود : هر كسى و هر عاملى را كه عملى كند از طاعت يا معصيت درجاتى و منازلى و قدرى هست مطعيان را بحسب آنچه كرده باشند از اطاعت و عاصيان را دركاتى و طبقاتى هست از دوزخ بحسب آنچه كرده باشند تا معلوم شود كه روز قيامت كار با مكلّفان باستحقاق خواهد بود و جزا بر حسب عمل ايشان خواهد بود آنگه بر سبيل تهديد گفت كه : خداى تعالى غافل نيست از آنچه شما ميكنيد تا خلايق بدانند كه هيچ چيز از اعمال ايشان بر خداى تعالى پوشيده نيست و باندك و بسيار باز خواست خواهد بود تا بصلاح نزديكتر باشند و از فساد دور تر گردند
[ وَ رَبُّكَ الْغَنِيُّ ذُو الرَّحْمَةِ ]
و خداى تعالى غنى و بىنياز است بطاعت مطيعان احتياج ندارد وى را به آن زيادتى حاصل نشود و به معصيت نقصانى پديد نيايد در مملكت وى ، و وى خداوند رحمت است تا معلوم شود كه جز آنكه او را بطاعت ما احتياج نيست ما