[ سوره الأنعام ( 6 ) : آيات 129 تا 130 ]
وَ كَذلِكَ نُوَلِّي بَعْضَ الظَّالِمِينَ بَعْضاً بِما كانُوا يَكْسِبُونَ ( 129 ) يا مَعْشَرَ الْجِنِّ وَ الْإِنْسِ أَ لَمْ يَأْتِكُمْ رُسُلٌ مِنْكُمْ يَقُصُّونَ عَلَيْكُمْ آياتِي وَ يُنْذِرُونَكُمْ لِقاءَ يَوْمِكُمْ هذا قالُوا شَهِدْنا عَلى أَنْفُسِنا وَ غَرَّتْهُمُ الْحَياةُ الدُّنْيا وَ شَهِدُوا عَلى أَنْفُسِهِمْ أَنَّهُمْ كانُوا كافِرِينَ ( 130 )
حق سبحانه و تعالى ميگويد : چنان كه امروز ظالمان را با يكديگر گذاشتهايم تا با يكديگر موالات و دوستى ميكنند و معونت و يارى يكديگر ميدهند روز قيامت ايشان را با يكديگر گذارند تا از يكديگر يارى خواهند اتباع متبوعان را گويند :
فَهَلْ أَنْتُمْ مُغْنُونَ عَنَّا مِنْ عَذابِ اللَّهِ مِنْ شَيْءٍ
، آن متابعت كه ما شما را كرديم در دنيا ما را هيچ نفعى و سودى نخواهد داشت ؟ - و گفتهاند : معنى آنست كه ظالمان را با يكديگر گذاريم و تمكين و تخليه كنيم ميان ايشان تا ايشان بر يكديگر مسلّط ميشوند و يكديگر را رنج و عذاب مىنمايند و اين عذاب باشد ايشان را به آنچه ايشان كرده باشند از معاصى و فسق ، و آنگه خطاب كرد پريان و آدميان را و اين خطاب روز قيامت باشد ايشان را و بر سبيل ملامت و تقريع گويد : اى پريان و آدميان اى فرزندان آدم و ابليس بشما هيچ پيغمبرى نيامد هم از شما و از اصل و نسب شما ؟ و اين مخصوص است بآدميان از بهر آنكه اجماع است كه خداى تعالى بجنّيان پيغمبرى جنّى نفرستاد باصالت كه وحى به آن پيغمبر جنّى آمده باشد و ليكن پيغمبر از جنس انس بجنّيان فرستاد و ايشان را به آن شريعت و آن كتاب متعبّد گردانيد دليلش قوله تعالى :
وَ إِذْ صَرَفْنا إِلَيْكَ نَفَراً مِنَ الْجِنِّ يَسْتَمِعُونَ الْقُرْآنَ
، الى قوله
مُنْذِرِينَ
، و اين آنست كه خداى تعالى جمعى جنّيان را به خدمت پيغمبر ما فرستاد تا ايشان قرآن و احكام شريعت بدانستند و با نزد قوم خود رفتند و ايشان را با دين و شريعت دعوت كردند خداى تعالى بر سبيل ملامت آدميان را و پريان را ميگويد كه : نه ما بشما رسولان فرستاديم و رسولان آمدند و بر شما آيات من از قرآن و احكام شرع ميخواندند و شما را ميترسانيدند از رسيدن شما به اين روز و عذاب و مقاسات و شدّت اين روز كه قيامت است ايشان جواب دهند و گويند : بلى ، آرى همچنين است رسولان آمدند و ما را اعذار و انذار كردند و ما گواهى ميدهيم بر نفس خويش و