ميخوريد و آنچه خداى ميكشد نميخوريد خداى تعالى اين آيت فرستاد و گفت : اگر تو فرمان برى و اطاعت دارى بيشترين كسانى را كه در زميناند يعنى بيشترين اهل زمين را ترا از راه حقّ بگردانند كه آن راه خداست و گمراه كنند زيرا كه بيشترين اهل زمين كافراند پس هر كه ايشان را اطاعت دارد و فرمان برد در مردار خوردن او در راه خداى و شرع ضالّ و گمراه باشد آنگه وصف كرد كافران را به آنچه مانع بود وى را و صارف بود از اجابت دعوت ايشان و طاعت و فرمان بردارى ايشان ؛ گفت : اين كافران آنچه ميگويند دروغ است و نيستند ايشان الّا دروغ زنان ، آنگه گفت :
[ إِنَّ رَبَّكَ هُوَ أَعْلَمُ ]
خداى تو اى محمّد عالمتر و داناترست به آن كسى كه از راه وى گمراه شود و او عالمترست به آن كسانى كه ايشان بر راه راست باشند ؛ راه راست روندگان را داند و گمراهان را شناسد پس جزاى هر كسى بسزا بوى دهد .
[ سوره الأنعام ( 6 ) : آيات 118 تا 119 ]
فَكُلُوا مِمَّا ذُكِرَ اسْمُ اللَّهِ عَلَيْهِ إِنْ كُنْتُمْ بِآياتِهِ مُؤْمِنِينَ ( 118 ) وَ ما لَكُمْ أَلاَّ تَأْكُلُوا مِمَّا ذُكِرَ اسْمُ اللَّهِ عَلَيْهِ وَ قَدْ فَصَّلَ لَكُمْ ما حَرَّمَ عَلَيْكُمْ إِلاَّ مَا اضْطُرِرْتُمْ إِلَيْهِ وَ إِنَّ كَثِيراً لَيُضِلُّونَ بِأَهْوائِهِمْ بِغَيْرِ عِلْمٍ إِنَّ رَبَّكَ هُوَ أَعْلَمُ بِالْمُعْتَدِينَ ( 119 )
ابن عباس گفت : چون مشركان مسلمانان را گفتند : چونست كه آنچه خود ميكشيد ميخوريد و آنچه خداى ميكشد نميخوريد خداى تعالى اين آيت فرستاد و گفت : بخوريد كه شما را حلال است از بهائم و حيوانات كه حلال كردهايم آن چيز را كه نام خداى برو برده باشند در وقت كشتن آن ؛ و آنچه جز بر نام خداى كشته باشند مخوريد اگر شما مؤمنانيد و بآيات خداى ايمان آوردهايد ، بندگان را خداى تعالى أمر كرده به خوردن اين كشتگان ؛ و اين بر سبيل اباحت است يا بر سبيل ندبيّت بر آن وجه كه چون قصد طعام خورنده آن بود كه وى را قوّتى بود بر زيادتى طاعت و قيام تواند نمودن بأمور دينى ، و در قرآن اباحتى كه صورت امر دارد بسيار است چنان كه :
وَ إِذا حَلَلْتُمْ فَاصْطادُوا
، و ذكر كه بايد گفتن « بسم اللّه » است و برين اجماع است و سنّت آنست كه گويد : بسم اللّه و اللّه اكبر ، و اگر نامى ديگر از نامهاى خداى تعالى بگويد روا بود