تخطي إلى المحتوى الرئيسي

مخزن الأدويه ( دائرة المعارف خوردنيها و داروهاى پزشكى سنتى ايران ) ( فارسى ) — صفحة 543

مساهمون:

ص٥٤٣
و راء مهمله نامند

* ماهيت ان

يكى از اجساد معدنيهء معروفه است و از تركيب آن با مس كه ثلث وزن شبة و دو ثلث مس و يا ربع وزن شبه و سه ربع مس باشد جسدى زرد رنك شبيه به طلا مىسازند كه به فارسى آن را برنج و بهندى پيتل نامند و بعضى شبه را اسم اصطلاحى آن برنج مصنوع دانسته‌اند و شبه ما بين اسرب و قلعي است و صلب‌تر و دير كدازتر از هر دو رنك آن مائل بكبودى و رنك آن كمتر از فلزات ديكر و اوانى مصنوع از ان جوهردار و نكاهداشتن آب در ان سرد و كلاب و و اكثر عرقها در ان خوب مىماند و دير فاسد مىكردد بخلاف اواني اجساد ديكر و اواني خالص آن شكننده مىباشد

* طبيعت ان

كرم و خشك در دوم

* افعال و خواص ان

اكل و شرب در اواني آن مقوى دل و معده و رافع خفقان و طلاى محكوك آن با آب رازيانه و يا كاسني و يا عنب الثعلب محلل اورام و اكتحال سوختهء آن جهت رفع بياض عين و سلاق و جرب و تقويت آن و در اطليه جهت كلف و تحليل اورام و رفع آثار مفيد مضر طحال مصلح آن عسل مقدار شربت آن تا يك دانك و كفته‌اند كه چون موى را بمنقاش آن بكنند دير برآيد و كفته‌اند مداومت آشاميدن آب در ظرف مصنوع از ان حابس طبع و مورث قولنج و زردى رنك است و نيز شبه اسم درختى است معرب از شاباهى سرياني و بيوناني فاليورس نامند بزرك و به قدر سه ذرع بلند مىشود و در ريكستانها و اراضي خاليه بهم مىرسد و شاخهاى آن باريك صلب با خارهاى كوچك و برك هاى آن شبيه ببرك آس سبز مائل با اندك زردى و كل آن اندك سرخ رنك و ثمر آن مانند شاهدانه كه چون بفشارند از ان رطوبتي لزج بسيار برآيد

* طبيعت ان

در آخر اول كرم و در دوم خشك و برعكس نيز كفته‌اند

* افعال و خواص ان

تخم آن از اكبر و اعظم ادويه نافع از براى نهش افاعي و حيوانات سمي و مغرى سينه و همچنين برك و بيخ آن و طبيخ آن حابس بطن و محلل اورام بلغميه است در ابتدا

* شبيبي *

بفتح شين و كسر دو باء موحده و سكون دو ياء مثناة تحتانيه در ميان و آخر بيخ شوكران است و آن را عامه بيخ نفت نامند جهت آنكه در كوه نفت بسيار بهم مىرسد و شبيه بلفاح است در تخدير و اكثر افعال

* فصل الشين مع الثاء المثلثة *

* شث *

بفتح شين و ثاء مثلثه در ماهيت آن اختلاف است يوسف بغدادى برك سرو دانسته كه از ان دباغت جلود مىنمايند و كفته‌اند كه كياهي است تلخ خوش‌بو كه بان پوست را دباغت مىكنند و انطاكى و حكيم مير محمد مؤمن در تحفه نوشته‌اند كه نباتي است بيساق و كل و منحصر در اوراق متراكم تو بر تو با رطوبت بسيار كريه الرائحه زرد رنك و در كوهستانها و سنك‌لاخها بهم مىرسد و دباغان دباغت پوست‌بان مىكنند

* طبيعت ان

در دوم سرد و خشك

* افعال و خواص آن

آشاميدن آب آن حابس قئ و مقوى معده و قاطع نزف الدم همه اعضا و جهت اسهال سريع الاثر و در امراض چشم قائم مقام ماميثا مضر مثانه مصلح آن عناب مقدار شربت آن يك درم بدل آن سماق است و چون پوست حيوانات را بدان دباغت نمايند خوش‌بو كردد

* فصل الشين مع الجيم *

* شجرهء ابى مالك *

بفتح همزه و كسر باء موحده و ياء مثناة تحتانيه و فتح ميم و الف و كسر لام و كاف بيوناني فلوماين نامند

* ماهيت ان

نباتي است دو نوع مىباشد برى و بحرى و نبات آن منحصر بيك ساق مربع سبز رنك و بعضي مائل بسرخي و بنفشى و بران كرهها از هم دور و بر هر كرهي دو برك بزرك به قدر كف دستي در مقابل يكديكر و مشرف دندانه‌دار مانند اره و پائين بركها سفيد كه كويا برك كوچكي است و كثير الشعبه و شاخهاى آن مجوف و كل آن ريزه و بنفش و ثقيل