ز آنكه حق كسان بنگذارند * تا عدالت در آن بجا آرند
اينچنين آمده است در اخبار * حاش للّه غلط كنم اخبار
در سخنهاى من گزافى نيست * آنچه گويم در آن خلافى نيست
گرچه دائم اثر نمىدارد * گويم آن را كه خاطرم آرد
اى ذهبپوش خوشخور أذهبتم * طيبات بها تمتّعتم
فى الحياة الدنية الدنيا * و رضيتم بها من العقبى
به عذاب الهوان تحزونا * نزلت فيكم ستجزونا
ز آنكه تستكبرون فى الارضيد * و بما تفسقون فى الارضيد
رو به خوابش ز سورهء احقاف * من بگفتم نه پيش خود به گزاف
شير نزد رسول آوردند * شكرى در درون آن كردند
كرد رويش به مُهدى و فرمود * دو شرابست اين يكى بس بود
نه حرامست ليك مىترسم * كه شود جايگير در نفسم
چون لذيذى به عمرى افزونست * آنكه هر روز مىخورد چونست
سائلى با امام صادق گفت * كيست احمق ببين چه درّى سفت
گفت احمق كسى بود كه خورد * هرچه را خواهشش به آن بكشد
مىخورد هرچه را كه مىخواهد * به تن افزايد و بجان كاهد
شهوت بد ز اكل الوانست * غضب بد نتيجهء آنست
اصل هرزه خورى ز بيكارى است * بيخ تنپرورى ز بيكارى است
گفت صادق خداى بيزارست * از كسى كو جوان و بيكارست « 1 »
خويشتن را بدار بر كارت * آب مىزن ز شوق بر نارت
بود از ديو رستگار شوى * فارغ از شغلهاى نار شوى
هامش
( 1 ) - من الحديث : انّ اللّه تعالى يبغض الشّاب الفارغ .