« خاتمه نسخهء مجلس »
انشاءالله تعالى حق جلّ و علا از مبدأ فيّاض خود جرعهء مرحمت و ساغر مغفرت در آخرت به روح صاحب فتوح فيض رساند و آن عارف معارف ربّانى را غريق رحمت خود گرداند به حق محمّد و آله الامجاد و اين تشنهلب سراب حيرت و غريق بحر حسرت و سرگشته بيداى ضلالت و مدهوش شراب غفلت و مخمور بادهء شقاوت و نخوت يعنى غريق بحر گمنامى عبد القادر بسطامى را به ته جرعهاى از اين جرعههاى نصايح و مواعظ مالامال فيض چشاند و به جذبه شوق و به دستيارى ملاح ذوق ازين بحر بىپايان غفلت و ضلالت به ساحل نجات هدايت رساند به حق محمد و آله الامجاد فى غرّه شهر صفر سنه 1119 ه ق . « 1 »
هامش
( 1 ) - اين نسخه به زمان مؤلف بسيار نزديك است يعنى چون ارتحال فيض سال 1091 است يعنى 28 سال بعد از فيض نوشته شده و 4 سال بعد از رحلت فرزندش علامه علم الهدى كه به سال 1115 اتفاق افتاده است .