روى و راهى « 1 » دگر نمىدانم * لطف و قهر تو روى و راه منست
فيض روز تو تيره هم از تست « 2 » * بخت من هم سياه ز آه منست
( 164 ) جمال « 3 »
دل گرفتار ماه سيمائيست * جان هوادار سرو بالائيست
گه جنون گاه عقل و گه مستى * در دل تنگ ما تماشائيست
بر سر راه عشق هر پرىروئى * سر شوريده به صحرائيست « 4 »
بر سر راه هر هلال ابروى * از هجوم نظاره غوغائيست
بر سر كوى هر بتى مهروى * هر طرف ز آب چشمه دريائيست
از لب لعل هر شكر دهنى * در دل هر كسى تمنائيست
نه همين فيض مست و شيدا شد * كه به هر گوشه مست و شيدائيست
( 165 )
دلم ديگر جنون از سر گرفتست * خيال شاهدى در برگرفتست
ز سوز آتش عشق نگارى * سراپاى وجودم در گرفتست
ز آه آتشينم بر حذر باش * كه دودش در همه كشور گرفتست
سوى ميخانهام راهى نمائيد * كه دل از مسجد و منبر گرفتست
اگر شيخم خبر پرسد بگوئيد * كه آن شيدا ره ديگر گرفتست
صلاح و زهد و تقوى و ورع سوخت * ز سر تا پايم آتش در گرفتست
غلام همت آنم كه چون فيض * به يك پيمانه ترك سر گرفتست « 5 »
هامش
( 1 ) - چ پ ، چ ش : روى و راه .
( 2 ) - چ ش : هم تيره از آنست .
( 3 ) - عنوان از اصلى .
( 4 ) - چ پ ، چ ش : شوريده سر بصحرا .
( 5 ) - بىتفاوت در همه نسخهها .