وصل جانان گر شود روزى به روزى يا شبى * تا كه شرمى بشكند ليل و نهار از دست رفت
آمدم تا شهريار از شوق روى شهريار * در نظارهء شهريارم شهريار از دست رفت
نقش عالم را بمان در وى نگارى را بجو * گر نظر بر نقش افكندى نگار از دست رفت
با دلم كردم قرار آنكه باشم برقرار * چون بكوى او رسيدم آن قرار از دست رفت
از متاع اين جهان كردم غم او اختيار * اختيار غم چو كردم اختيار از دست رفت
جان من بگداختم در هجر رويت چارهاى * چارهاى تا مىكنى فكر اين افكار « 1 » از دست رفت
گفتگو بگذار با خلق و به حق رو آر فيض * پا بكش از صحبت اغيار يار از دست رفت
( 134 ) حق ترغيب به ترك ما سوى « 2 »
از غم هستى چو رستم غمگسار آمد بدست * چون گسستم رشتهء اغيار يار آمد بدست
خود چو رفتم از ميان ديدم مر او را « 3 » در كنار * نقش خود از خود چو شستم آن نگار آمد بدست « 4 »
هامش
( 1 ) - چ ش : اين كار .
( 2 ) - عنوان از اصلى .
( 3 ) - چ پ ، چ ش : هم او را .
( 4 ) - چ ش : نقش خود چون شستم آن زيبانگار آمد بدست