اگر به لطف نوازى و گر به قهر گدازى * نكوست هر چه به من مىكنى سر تو سلامت
شب فراق غمت لطفها كه با دل من كرد * حساب آن نتوان كرد تا به روز قيامت
خدنگ غمزهء پىدرپى تو روز وصالت * تمام راحت دل شد چه معجزست و كرامت
بمير در غم او فيض تا كه جان برى از مرگ * بباز در قدمش تا كه سر برى به سلامت
( 131 ) عشق ترجيح عشق بر عقل « 1 »
جان به جانان عرضه « 2 » كردن عاشقان را عار نيست * مفلسان را با كريمان كارها دشوار نيست
هر كسى را سوى حق از مسلكى ره مىدهند * راه حق منصور را جز نردبان دار نيست
مستى جام هوا بنگر كه غير از جام دوست « 3 » * در ميان اين خم نه تو كسى هشيار نيست
خواب غفلت بين كه غير از ديدهء بيناى عشق * در همه روى زمين يك ديدهء بيدار نيست
عقل را در عشق ويران كن كه در درگاه دوست * عاشقان را بار هست و عاقلان را بار نيست
عشقت ار در دوزخ اندازد كه لذت مىبرى * در بهشتت گر دهد هرجا عقل بىآزار نيست
هامش
( 1 ) - عنوان از اصلى .
( 2 ) - چ پ ، چ ش ، عق : عرض .
( 3 ) - عق : مست دوست .