نشكفته بريخت غنچهء گل * تعجيل خزان بهار نگذاشت
رفتم كه بپاش جان فشانم * دستم بگرفت « 1 » يار نگذاشت
رفتم كه كنم شكايت از فيض * كوتاهى روزگار نگذاشت
( 136 ) حق شكوه از هجران و جستن درمان « 2 »
خمار كُشت « 3 » مرا ساقيا شراب كجاست * نكرد چارهء اين دَرد دُرد ناب كجاست
شكيب و صبر مفرما نماند صبر و شكيب * مزن ز تاب و توان دم توان و تاب كجاست
چو نام او شنوم دل در اضطراب آيد * دلست مضطرب آن جان اضطراب كجاست
شباب عمر بود وصل يار و هجران شيب * ز شيب هجر به جان آمدم شباب كجاست
دلم گرفت در اين خاكدان تيره و تنگ * كجاست روزنه اين حجره « 4 » را و باب كجاست
گرفت لشكر غم ملك دل بيا مطرب * نى و كمانچه چه شد عود كو ، رباب كجاست
بيار فيض بخوان از كتاب خود غزلى * مگر دلم بگشايد بيا كتاب كجاست
هامش
( 1 ) - چ پ ، چ ش : بگرفت و يار .
( 2 ) - عنوان از اصلى .
( 3 ) - چ ش : گشت .
( 4 ) - چ ش : مصراع محرّف .