حجاب دين آن روى شرك خودبينى « 1 » است * ز هستى تو رخش را نقاب در پيشست
وجود او به مثل همچو آب و تو ماهى * خبر ز آب ندارى و آب در پيشست
گهى به پردهء دنيى درى گهى عقبى * بسى ز ظلمت و نورت حجاب در پيشست
نمايد آنكه بود او نه اوست غره مشو * تو تا به آب رسى بس سراب در پيشست
نظر به او نتوان كرد چون ز عكس رخش * بدور باش هزار آفتاب در پيشست
نگه به او نتواند رسيد چون به رهش * ز تار زلف بسى پيچ و تاب در پيشست
كتاب حسن بتان صورتست و او معنى * به هوش باش گرت اين كتاب در پيشست
چه هوش « 2 » ماند چون جلوه كرد اين معنى ؟ * اگر محيط شوى اضطراب در پيشست
بس است فيض ازين فن « 3 » سخن كه سامع را * ز شبهه صد سخن بىحساب در پيشست
( 110 ) جمال « 4 »
مرا ز جام خيالش شراب در پيشست * به هر كجا نگرم آفتاب در پيشست
هامش
( 1 ) - چ پ ، چ ش : شرك و خودبينى .
( 2 ) - چ ش : چو هوس .
( 3 ) - چ ش : فيض ز اين .
( 4 ) - عنوان از اصلى .