گه صورت زيبا كند ، ز آن عالمى شيدا كند * مستور را رسوا كند ، ما العشق الّا معجزه
گه كاملى را دون كند ، بر ناقصى مفتون كند * بس دل كه عشقش خون كند ما العشق الّا معجزه
مجنون كند ، ليلى كند ، وامق كند ، عذرا كند * خالد كند ، سلمى كند ، ما العشق الّا معجزه
دل را چشاند دمبهدم لذّات در عين الم * كان خوشى در بحر غم ، ما العشق الّا معجزه
گه آدم و حوّا كند ، ابليس را رسوا كند * سرّ نهان پيدا كند ، ما العشق الّا معجزه
گه نوح را گريان كند وز اشك او طوفان كند * ز آن عالمى ويران كند ، ما العشق الّا معجزه
گه هود از عاد آورد تمييز در باد آورد * در صرصرى داد آورد ، ما العشق الّا معجزه
گاه از عصا ثُعبان كند ، فرعون را ويران كند * موساى را عمران كند ، ما العشق الّا معجزه
گاهش يد بيضاء دهد ، در تيهگاهش جا دهد * گاهش بمنّ سلوى دهد ، ما العشق الّا معجزه
چون طور كوهى را شكست موسى ز هيبت گشت مست * در اوج رؤيت گشت پست ، ما العشق الّا معجزه
گه نيل را خون مىكند ، گه خشك و هامون مىكند * گه خسف قارون مىكند ، ما العشق الّا معجزه
بلعام را ره گم كند ، قطمير را مردم كند * دُم را سر و سر دُم كند ، ما العشق الّا معجزه
گاهى خليل از گِل كند ، در آتشش خوشدل كند * فرزند او بسمل كند ، ما العشق الّا معجزه
گيرد ز يعقوبى بصر ، در فرقت روى پسر * بازش ز نو بخشد نظر ، ما العشق الّا معجزه