تجديد چو فرمود نبى روز غديرش * ما بار دگر تازه درين گنج فتاديم
بر جاى خودش چون بنشانيد پيمبر * يكبار دگر بر قدم شكر ستاديم
قومى اگر از پاى فتادند درين راه * ما عُروه وثقاى خود از دست نداديم
از عترت او باز بما نامهاى آمد * تعظيم نموديمش و بر پاى ستاديم
بر پاى ستاديم ، پس آنگاه گرفتيم * بر ديده نهاديم ، پس آنگاه گشاديم
از باد صبا جان چو گرفتيم ، گرفتيم * از دل گره غم چو گشوديم ، گشاديم
خط روشنى ديده شد و حرف دُر گوش * از شيوهء اخلاص چو ديديم و چو داديم
الطاف و لطائف همه را غور نموديم * در حمد و ثنا بر قدم شكر ستاديم
گفتند كه اين نامهء نامى به محبّان * از ما برسانيد كه ما غوث عباديم
شهريست پُر از علم نبى ما در آن شهر * ابواب علوميم و مفاتيح رشاديم
او مهبط وحى حق و ما هادى وحييم * او قبله و ما قبله نمايان عباديم
آن منذر و هادى كه شنيديد ز قرآن * او بود كه مُنذر به دو مائيم كه هاديم
هر شُبهه سربسته كه داريد بياريد * تا ما بگشائيم كه مفتاح گشاديم
مائيم به حق جاىنشينان پيمبر * از اصل نبوّت منش و وحى نژاديم
از طين نبوّت بسرشتند گل ما * با نور نبى توأم از آن شعشعه زاديم
مقصود ز ابداء و اعادت همه مائيم * هم فاتحهء به دو و هم انجام معاديم
اعيان وجوديم و مصابيح شهوديم * اوتاد زمين ، قطب زمان حفظ بلاديم
بر كافر اشدّاء و بمؤمن رُحمائيم * او را چو سنانيم و مر اين را چو سناديم
ما روح شمائيم و شما چو تن مائيد * در ديدهتان مردم و در سينه فؤاديم
بر ما چو تنيديد ز ما دست مداريد * زنهار كه فريادرس روز تناديم
از دامن ما دست مداريد محبّان * ما غوث عباد اللّه و ما فوز معاديم
گفتيم چنين است « سمعنا و اطعنا » * بر ديده و جان منّت اين مژده نهاديم
ما را به خدا غير شما نيست طريقى * تا ره ننموديد ، درين ره نفتاديم
ما را خرد و سمع و بصر جمله شمائيد * بىنور شما ما حجر و سنگ و جماديم
يك طايفه ز انوار شما چشم ببستند * ما گوش بر اخبار و بر آثار نهاديم
بىذكر شما گر دمى از عمر سرآيد * افسرده و بىنور در آن دم چو رماديم
كرديم اگر دست و دل آلودهء عصيان * معذور شماريد كه در خرط فتاديم
در بُنيه ما ديو و هدى عادت و ناموس * در كشمكش و با همه در جنگ و جهاديم
گه ديو كشد جانب عصيان و گهى نفس * گه بر قدم عادت و ناموس ستاديم