مدهوش حسن ساقى خمخانهء الست * بىهوش نشئهء مى ، بىساغر بلى
اوّل كسى كه جلوه نمود از حجاب غيب * بگشود بر رخش در ايجاد را خدا
قفل از در خزانه به نامش گشود شد * گر ديد جلوهگر ز سراپردهء خفا
نور محمّد و على و اهل بيت بود * در كار « 1 » آفرينش از ايشان شد ابتدا
آن چارده « 2 » ولىّ مسمّى به هفت اسم * سبع المثانى كه ز قرآن نشد جدا
از مخزن حقايق ارواح رو « 3 » نمود * انوارشان يكى نه و نى هم ز هم جدا
يك نور بود گشته در اشباح « 4 » چارده * بگرفته جا بعرش برين پيشتر « 5 » ز جا
پيدا شد از اشعّه انوار پاكشان * ارواح شيعه صف زده در عرش جابجا
در شيعهء « 6 » قديم نبيّون و سابقون « 7 » * در شيعهء حديث پسينان اوليا « 8 »
آنگه سماء و ارض و ملايك پديد شد * هر يك گرفته جاى خود از عرش تا ثرى
اوّل كسى كه حمد و ثناى خداى گفت * آن چارده بدند ازيشان شد ابتدا « 9 »
نور محمّدى به زبان فصيح گفت * تسبيح و حمد صانع بىچون و بىچرا
پس اهل بيت جمله به تسبيح آمدند * سفتند دُرّ حمد خداوند كبريا
بودند در سپاس منزّه ز حرف و صوت * بودند در ستايش بىزحمت هجا
در گوش شيعه چون ز ثناشان صدا « 10 » رسيد * برداشتند نعمه بر آثار آن صدا « 11 »
پيچيد بانگ غلغل تسبيح « 12 » خاصگان * در بارگاه قدس باصناف نغمهها
تسبيح « 13 » و حمد زمرهء انوار شد بلند * افتاد در ملائكه آن غلغل و ندا
هامش
( 1 ) - - برابر مجلس و امير - م : دوانى : كش .
( 2 ) - - دوّانى : چهارده .
( 3 ) - - دوّانى : او نمود ؟
( 4 ) - - امير - م : اشباه .
( 5 ) - - دوّانى : بيشتر .
( 6 ) - - مجلس - امير - م . برابر متن .
( 7 ) - مجلس : سابقان .
( 8 ) - در امير - م : افتادگى دارد .
( 9 ) - دوّانى : اين مصراع با مصراع دوم بيت بعد جابجا شده .
( 10 ) - امير - م : صلا .
( 11 ) امير - م : صلا و متن برابر « مجلس » و دوّانى .
( 12 ) امير - م : غلغل و تسبيح .
( 13 ) دوّانى : تسبيح حمد .