رباعى نواب ظفر براى مولانا محمد محسنا
اى فيض به من بگو رضاى تو كجاست * من در طلب شفا دواى تو كجاست
در دل همه انوار خدا مىبينم * تحقيق به من بگو هواى تو كجاست « 1 »
جواب غزل مولانا معظّم مكرّم مولانا محمد محسن « 2 »
بيا اى فيض همچون مهر و مه انوار هم باشيم * رفيق و همدم و همصحبت و دلدار هم باشيم
رضاى هم شفاى هم صفاى هم ازو جوئيم * ز روى صدق جانسوزيم با هم يار هم باشيم
چو قطره خويش را در بحر رحمت موج گر سازيم * براندازيم بار از دوش هم غمخوار هم باشيم
دهيم از روى ياريها بهم دست انابت را * به راه بندگى كوشيم و هم در كار هم باشيم
هامش
نمونه سه بيتى كه در جلوس شاه جهان به نقل از تاريخ موسوم به عمل صالح سروده بسيار لطيف و حاكى از سال جلوس او بدين شرح است .پادشاه زمانه شاه جهان * خرم و شاد و كامران باشدحكم او بر خلايق عالم * هم چو حكم خدا روان باشدبهر سال جلوس شد گفتم * « در جهان باد تا جهان باشد »1037 ه . ق . او ظاهرا بسيار پرسال بوده كه جمعى سنين عمر او را افزون بر صد پنداشته ولى تاريخ ارتحال وى تحقيقا سال 1066 ه . ق . بوده اين مصراع : « رفت بسوى فلك باز مسيح دوم » .
( 1 ) - ممكن است سهو القلم كاتب بوده و بجاى « هواى » هداى » باشد كه اشاره به تخلص فرزند فيض محمد علم الهدى كرده باشد .
( 2 ) - توضيحا اين غزل را مولانا ظفر در پاسخ غزل معروف فيض سروده كه در صفحه 910 آمده .