باب الثانى و السبعون - هفتاد و دوم فى لطائف الله بهم فيما يحميهم « 1 »
يعنى اندر ايشان لطيفهاى نهد كه بار محنت وقت به قوت آن بكشند و مر ايشان را لذت مشاهدت آن لطيفه غايب گرداند از حسن و از الم . و نظير اين قصه صويحبات « 2 » يوسف است عليه السلام .
باز گفت شنيدم از فارس و او گفت شنيدم از ابا الحسن علوى همدانى تلميذ الخواص كه گفت ديدم مر ابراهيم خواص را رحمة اللّه عليه در ميان جامع دينور و او در ميان جامع نشسته بود و برف بر وى مىباريد ، مرا شفقت
هامش
( 1 ) - شمارهء باب با التعرف ص 157 برابر است و اين هم يكى از مواردى است كه عشرات هر باب به صورت صحيح نوشته شده است .
اما عنوان باب با التعرف ص 157 و هم با آن چه در جلد 4 شرح تعرف ص 190 به نقل از التعرف آمده است تفاوت دارد ، چه در اين هر دو جا عبارت عنوان چنين است :
قولهم فى لطائفه بهم فيما يحملهم و التعرف قولهم فى را در آغاز فاقد است . با توجه به ترجمه و شرحى كه مىآيد تصور مىرود عنوان صحيح همان باشد كه در التعرف و شرح تعرف ذكر شده است زيرا شرح تعرف مىنويسد : و معنى حمل كردن ايشان آن است كه در ايشان لطيفهاى نهد كه بار محنت وقت بكشند . . . در حالى كه در عنوان مذكور در خلاصه سخنى از حمل نيست و بنابراين اين عنوان نمىتواند با مطالب منطبق باشد .
( 2 ) - شرح تعرف ج 4 ص 190 : صواحبات و ظاهرا صحيح همين است .