باب الرابع و الستين - شصت و چهارم فى المجاهدات و المعاملات « 1 »
باز گفت : بعضى گفتند كه بندگى به جاى آوردن آن است كه آن چه حق تعالى بر تو وظيفت نهاد آن را به جاى آورى بر آن شرط كه واجب است .
يعنى شرط واجب آن است كه تقصير نكنى و از حد فرمان اندر نگذرى و مر امر او را ضايع نگذارى .
باز گفت : شرط واجب آن است كه وظايف حق تعالى را به جاى آورى بىآنكه مر خويشتن را عوضى طمع دارى و توفيق آن از حق تعالى مر خويشتن را فضل بينى . يعنى امر حق تعالى از بهر وجوب حق خداوندى او را به جاى آورى نه از بهر طمع عوض و آن كه مر ترا سزاوار خدمت خويش گردانيد از وى فضلى بزرگ دانى كه بر تو بدين فضل شكر واجب شود . چون از ميان
هامش
( 1 ) - در متن خلاصه نوشته شده است : ايضا باب الثالث و الستين - شصت و سيم كه خطا است زيرا باب قبل شصت و سيم بود و دليلى براى ايضا و تكرار باب وجود ندارد و اين اشتباه كاتب تا آخر كتاب ادامه يافته و در نتيجه يك باب از اصل كم آمده در صورتى كه ابواب تمام است و در التعرف ص 141 نيز باب شصت و چهارم آغاز مىشود با اين عبارت :
الباب الرابع و الستون - قولهم فى المجاهدات و المعاملات بنابراين شمارهء باب به فارسى و عربى تصحيح گرديد . اين مبحث در شرح تعرف جلد چهارم از ص 151 شروع مىشود .