يا باطن خطا راند .
باز گفت : پرسيدند از وى كه اين خداوند فراست را صدق فراست اندر وقتى باشد دون وقتى يا به همه وقتها باشد ؟ جواب داد كه بر همه اوقات باشد .
از بهر آن كه اين فراست از حق تعالى مر اين بنده را هديه و عطا است و هديه و عطاى حق تعالى دايم با وى باشد . يعنى شيخ جنيد قدس اللّه سره دليل همىكند كه هر چه از حق تعالى هديه و عطا باشد بىزوال باشد و آن چه او را زوال باشد عاريت باشد نه هديه و عطا باشد . چنان كه ايمان كه عطايى باشد [ او را ] زوال نيايد و چون عاريتى باشد زوال آيد .
باز گفت : هر كس كه تتبع كند كتابهاى اين طايفه را و فهم كند اشارات ايشان را ، داند كه قول ايشان اين است كه ما حكايت كرديم . از بهر آن كه اين مسئله و آن چه بدين ماند مر ايشان را منصوص نيست و نه جداگانه مر اين را كتابى است و ليكن اين را كه اندر يابند به فهم كردن رمزهاى ايشان و اندر يافتن اشارات ايشان [ باشد ] و صلى اللّه على محمد و آله و صحبه اجمعين .
خلاصه شرح تعرف ( فارسى ) — صفحة 439
مساهمون: مجهول
ص٤٣٩