سخن دراز گشتى و از شرط كتاب « 1 » بيرون رفتى به جايى كه اين مذهب ايشان حكايت مىكنيم از كتابهاى ايشان نصّ لفظ ايشان ياد كردمى و آنجا كه نص نبودى دلالت آن بياوردمى كه همه سخن ايشان صريح نبود بعضى صريح است و بعضى دلالت است . يعنى اگر شيخ رحمة اللّه عليه نص الفاظ ايشان بياوردى هر كسى را اجتهاد بايستى كردن اندر تخريج مذهب ايشان ، خلق [ را ] زحمت رسيدى . چون شيخ رحمة اللّه عليه از اهل اجتهاد بود و مذهب را معتقد بود ، مذهب را استنباط كرد و مخلص به خلق داد تا خلق مذهب ايشان بدانند و اعتقاد آن گيرند كه ايشان را زيان ندارد و به متقدمان ظنى نبرند كه بدان ظن مؤاخذ گردند .
باز گفت اكنون ياد كنيم بعضى از آن چه اين قوم به وى مخصوصند از قولهاى ايشان و نيز بيان كنيم آن الفاظى كه ايشان به وى منفردند و آن علمى كه ايشان به وى مخصوصاند و آن چه كلام ايشان بر وى گردد و شرح كنيم بعضى از آن كه شرح توان كرد و صلى اللّه على محمد و آله اجمعين .
هامش
( 1 ) - اصل كتب با توجه به معنى و شرح تعرف ص 69 جلد سوم تصحيح شد .