باب الثلاثين - سىام فى اباحة المكاسب « 1 »
و گفت اجماع است بر اباحت كسب از حرفت و تجارت و زراعت و غير آن . و اندر اصل كسب كردن اختلاف است . قول كراميان آن است كه كسب فريضه نيست و گروهى از متقشفه هم بر اين قولند و گويند كسب كردن اعتماد كردن است بر تجارت يا بر حرفت ، و اعتماد كردن بر غير حق تعالى توكل را زيان دارد و حجت آرند به قصهء اصحاب صفه كه ايشان بر توكل زيستند و كسب نكردند و مصطفى صلى اللّه عليه و سلم بر ايشان انكار نكرد و روا نباشد كه قومى فريضه به جاى مانند و رسول خداى صلى اللّه عليه بر ايشان انكار نكند .
فاما مذهب سنت و جماعت از متكلمان آن است كه كسب كردن فريضه است كما قال اللّه تعالى :
« فَإِذا قُضِيَتِ الصَّلاةُ فَانْتَشِرُوا فِي الْأَرْضِ وَ ابْتَغُوا مِنْ فَضْلِ اللَّهِ »
« 2 » و اتفاق است كه اين فضل كسب كردن است و تجارت
هامش
( 1 ) - عنوان اين باب در التعرف ص 85 : قولهم فى المكاسب است و در شرح تعرف ص 64 ج 3 عنوان باب ندارد فقط در حاشيه آمده است كه : مبحث المكاسب
( 2 ) - سورهء 62 جمعه آيهء 10