باب السادس و العشرون - بيست و ششم اختلفوا فى الولى هل يجوز ان يعرف انه ولى ام لا « 1 »
گروهى گفتند كه روا نباشد كه ولى بداند كه من وليم از بهر آن كه شناختن آن ، خوف عاقبت از وى زائل كند و زوال خوف عاقبت ايمنى واجب كند و چون ايمنى واجب آيد بندگى برخيزد از بهر آن كه بنده ميان خوف و رجاء بايد كه باشد قال اللّه تعالى :
« وَ يَدْعُونَنا رَغَباً وَ رَهَباً »
« 2 » معنى آن است كه نشايد كه بنده از خداى ايمن گردد و نشايد كه نوميد گردد ، چنان كه ايمنى كفر است ، نوميدى هم كفر است ، حقيقت توحيد زيستن است ميان خوف و رجاء .
و بزرگان اين طايفه چنين گفتند كه روا باشد كه ولى ولايت خويشتن را بشناسد از بهر آن كه ولايت كرامتى است از خداى عز و جلّ
هامش
( 1 ) - تنها در خلاصه يعنى متن حاضر با اين عنوان و عبارت باب جداگانهاى آغاز مىشود . در متن عربى التعرف اين عبارت و ساير مطالب مربوط به آن ضمن باب بيست و ششم در صفحهء 74 آمده و در شرح تعرف نيز به رسم معهود بىذكر عنوان و مميزى براى باب در صفحهء 19 ج 3 قيد گرديده است .
( 2 ) - سورهء 21 - انبياء آيهء 90