و ببايد دانستن كه حق تعالى را با بزرگان به گناه خورد « 1 » آن عتاب باشد كه با ديگران نباشد از بهر بزرگى محل ايشان .
باز دليل آورد مر صغيرهء انبياء كه مقرون باشد به توبه كما قال آدم و زوجة عليهم السلام :
« رَبَّنا ظَلَمْنا أَنْفُسَنا »
« 2 » و قوله تعالى :
« فَتابَ عَلَيْهِ وَ هَدى »
« 3 » و فى داود عليه السلام :
« وَ ظَنَّ داوُدُ أَنَّما فَتَنَّاهُ فَاسْتَغْفَرَ رَبَّهُ وَ خَرَّ راكِعاً وَ أَنابَ »
« 4 »
هامش
( 1 ) - املاى اين كلمه در متن خلاصه بدين گونه است كه با تلفظ مردم ماوراءالنّهر و غالب نقاط شرقى ايران برابر است اما در جاهاى ديگر اين كتاب به صورت خرد نوشته شده است .
( 2 ) - سورهء 7 - اعراف آيهء 23
( 3 ) - سورهء 20 - طه آيهء 122
( 4 ) - سورهء 38 - ص آيهء 24