« رُوحاً مِنْ أَمْرِنا »
« 1 » الى آخر الآية ،
« أَ لَمْ تَرَ إِلى رَبِّكَ كَيْفَ مَدَّ الظِّلَّ
« 2 »
»
مر انبياء را به ذات خويش شناسا كرد . عام از فعل به فاعل راه برند و خاص از صفات و اسماء به موصوف و مسمى راه برند و انبياء از ذات هم به ذات راه برند .
بعضى بزرگان گفتهاند : نماند ميان من و ميان حق پيدايى و نه دليلى و نه شناختن حجتى « 3 » . يعنى حق تعالى مرا اندر سر چنان پيدا شده است كه به دليل مرا هيچ حاجت نمانده است ،
مر محب را قرب و بعد نباشد ، هر كجا باشد دوست را همىبيند ، به خبر و دليل حاجت نيايد . و محب هرگز از دوست غايب نباشد البعد فى المحبة قرب و الغيبة حضرة و من حجبه [ عن الحبيب ] « 4 » شىء عن « 4 » الكونين فهو غير محب . و قال : من شاهد الحق الاكبر لم يلتفت الى الكونين . و قال : من نظر الى شىء سوى الحق فى حال « 5 » مشاهدة الحق فكانما عبد الصنم .
انشدونا لبعض الكبار :
هذا تجلى طلوع الحق نايرة « 6 » * قد ازهرت فى تلاليها بسلطان
يعنى سلطان تجلى حق عز و جلّ اندر سر من پديد آمده است و روشن گشته
هامش
( 1 ) - سورهء 42 - شورى آيهء 52
( 2 ) - سورهء 25 فرقان آيهء 45
( 3 ) - ترجمهء اين بيت عربى است كه در التعرف ص 64 و شرح تعرف جلد دوم ص 123 آمده است ولى در متن خلاصه يعنى كتاب حاضر با آن كه معنى اين بيت و عين ساير ابيات و معانى آنها ذكر شده اين بيت از قلم افتاده است :لم يبق بينى و بين الحق تبيانى * و لا دليل و لا آيات برهانى( 4 ) - آن چه در داخل قلاب گذارده شده به نقل از شرح تعرف ج 2 ص 123 است و به جاى عن الكونين من الكونين مىباشد .
( 5 ) - در عبارت شرح تعرف ص 124 جلد دوم كلمهء : حال نيست .
( 6 ) - در شرح تعرف ص 124 تاثيره آمده كه از نظر وزن و معنى غلط است و بىگمان ناشى از خطاى كاتب يا مطبعه است .