خبردار شدن شوهر زينب عليها السلام از شهادت امام حسين عليه السلام
عبداللَّه بن جعفر پسر جعفر طيار برادرزاده اميرمؤمنا عليه السل و شوهر زينب كبرى سلام اللَّهعليها است .
او غلامى داشت بنام ابوالسلاسل كه وى را آزاد نموده بود . پس از حادثهء عاشورا و شهادت امام حسين عليه السلام و يارانش ، همين كه خبر به آن غلام رسيد گريبان چاك زد و با آه و ناله به حضور عبداللَّه رسيد .
« محمد » و « عون » كه فرزندان عبداللَّه بودند در اين حادثهء جانسوز به شهادت رسيده بودند ، آن غلام در حال گريه و نالههاى جانسوز مىگفت : اى محمد ! اى عون ! اى عزيزانم چه كسى زيباتر است از شما كه همچون دو گوهر درخشنده بوديد ؟ . . .
در آخر بى ادبى كرد و گفت : اين مصيبت به خاطر حسين بر ما وارد شد ، اگر آنها با حسين نمىرفتند ، كشته نمىشدند .
عبداللَّه با شنيدن اين سخن با ناراحتى به ابوالسلاسل گفت : اى بىادب اين چنين به ساحت مقدس حسين بىپروايى مكن ، خدا را شكر مىكنم كه فرزندانم در ركاب حسين به شهادت رسيدند ، كاش منهم با آنها بودم و قبل از آنها به شهادت مىرسيدم .
به خدا قسم ! در در راه حسين عليه السل چشم از فرزندانم پوشيدم و خود به آنها سفارش كردم كه در راه حسين عليه السل جانبازى كنند .