تفسير فرمودند به خصوص شك بين سه و چهار فرمودند : منظورم شك بين سه و چهار است نه مطلق شك و سهو
در روايتى امام ( ع ) فرموده : لا تطوع فى وقت الفريضة يعنى در وقت نماز واجب نبايد نافله بخوانى سپس تفسير فرمودند به اينكه مراد من از وقت فريضه آن زمانى است كه مؤذن براى اقامهء جماعت مىگويد :
قد قامت الصلاة
حال اين چهار نمونه از توجيهات بعيدهاى بود كه خود معصومين ( ع ) بيان فرمودهاند پس كاملا ممكن است كه امام ( ع ) از روز اول خلاف ظاهر را اراده كرده باشد و به بركت قرائن مراد حضرت دانسته شود و . . .
قوله : و يؤيد : اخبار مستفيضهاى داريم مبنى بر اينكه شما حق نداريد حديثى را ردّ كنيد و جعلى بخوانيد هرچند ظاهرى منكر و غير قابل قبول داشته باشد حتى اگر حديثى از امام نقل شد كه حضرت به روز اطلاق شب كرده و فرموده ، الآن شب است يا به شب اطلاق روز كرده شما حق طرح نداريد زيرا اى چهبسا اين سخن يك توجيه وجيهى دارد ( مثلا اينكه به روز فرموده : الآن شب است يعنى در زير سايه حكومتهاى طاغوتى روز روشن هم شب تار است و . . . ) كه شما از آن خبر نداريد و ندانسته حديث را طرح مىكنيد و مبتلا مىشويد به ردّ قول امام و ناخواسته كافر مىگرديد و . . . .
حال اينگونه از اخبار هم مؤيد مطلب ما است كه منشأ تعارضها ارادهء خلاف ظاهر و اختفاء قرائن است و وجه التاييد اينست كه : اگر بقول محدث بحرانى عمدهء اين تناقضات از روز اول بوده و خود ائمه ( ع ) لمصلحة چنين فرمودهاند خوب طرح چنين حديثى و انكار آن و عدم ترتيب اثر به آنكه نبايد موجب كفر شود بلكه نبايد كمترين مفسدهاى داشته باشد پس وجه بحرانى ناتمام است و وجه ما صحيح است .
شرح رسائل (فارسى) — صفحة 316
مساهمون: على محمدى خراسانى
ص٣١٦