هر خبر واحدى اين احتمال داده مىشود و نتوان به ظاهرش اخذ كرد و خود شما هم به اين لازم ملتزم و خشنود نيستيد .
ما در جواب شيخ خواهيم گفت : اين احتمالات را فقط در فرض تعارض مطرح كرده و برايش ارزش قائليم چون مانع از عمل به ظاهر داريم و امّا در غير متعارضين مانعى از عمل به ظاهر نيست و همان اصالة الظهور را گرفته بدان عمل مىكنيم و سدّ باب عمل به خبر واحد هم لازم نمىآيد .
قوله : اقول :
مرحوم شيخ انصارى ره پس از نقل عبارت موافق و مخالف در مسئله خودشان تفصيلا وارد بحث مىشوند و مىفرمايند : وجوه و احتمالاتى كه براى تقديم و ترجيح مخالف عامه بر موافق عامه متصور است چهار وجه است بحسب مقام تصوّر
وجه اوّل :
تقديم خبر مخالف بر موافق عامه صرفا از باب تعبّد باشد يعنى چون شرع مقدس فرموده : خذ ما خالف العامة و دع ما وافقها ما به اين دستور متعبد بوده عمل مىكنيم و كارى به واقع نداريم و به مناط اقربيت مخالف به واقع و حق و ابعديت موافق از حق و نيز به مناط احتمال تقيه در موافق و عدم احتمال آن در مخالف كارى نداشته و ترجيح نمىدهيم بلكه به مناط امر مولوى تعبدى است كه ما در برابر آن تسليم هستيم ، از ظاهر پارهاى از اخبار علاجيه [ حديث چهارم - پنجم - ششم - هفتم و هشتم ] كه فقط امر كرده به ترجيح و اخذ به راجح يعنى مخالف عامه و علت و فلسفهء ترجيح و مناط آن را متعرض نشده همين وجه اول مستفاد است كه ترجيح صرفا يك حكم تعبدى است كه مىخواهيم ببينيم چه كسى در مقابل اين دستور سر تسليم فرود مىآورد ؟ و چه كسانى چونوچرا مىكنند ؟ !
شرح رسائل (فارسى) — صفحة 283
مساهمون: على محمدى خراسانى
ص٢٨٣