از تقييد بود چون در مقام عطاء ضابطهء كلى بود . . .
3 - دو روايت صحيحه زراره و ابن جابر نيز آبى از تقييد بودند چون در مقام اعطاء ضابطه بودند .
4 - از همه واضحتر آن حديثى بود كه مىفرمود : كل ما مضى من صلاتك و طهورك فذكرته تذكرا فامضه كه بين باب وضو و صلاة جمع كرده و حكم هر دو را يكى به حساب آورده پس وجهى براى اين تفصيل نيست .
قوله الموضع الرابع :
[ موضع چهارم : تا به حال يك قاعدهء مسلّمهاى به نام قانون فراغ و تجاوز با حدود و مشخصاتش تأسيس شد و آن . . . ]
موضع چهارم از مواضع سبعه : تا به حال يك قاعدهء مسلّمهاى به نام قانون فراغ و تجاوز با حدود و مشخصاتش تأسيس شد و آن اينكه هركجا پس از تجاوز از محل يا فراغ از عمل شك كردى به شكت اعتنا نكن حال در مقام چهارم مىگوئيم از اين قانون كلى افعال طهارات ثلاث يعنى وضو و غسل و تيمّم خارج و استثنا شده .
بيان ذلك : در غير طهارت ثلاث از قبيل صلاة و . . . اگر پس از فراغت از عمل شك كرديم به شك خود اعتنا نمىكنيم و نيز اگر پس از تجاوز از محل شك كرديم اعتنا نمىكنيم و امّا در خصوص وضو و غسل و تيمم اگر پس از فراغ از عمل شك كنيم باز اعتنا نمىكنيم ولى اگر پس از تجاوز از محلّ شك كنيم [ مثلا مشغول شستن دست چپ هستيم كه در دست راست شك كرديم و . . . ]
در اينجا گفتهاند بايد به شك اعتنا كرده و برگرديم از همان محلّ مشكوك عمل را اعاده كنيم پس قاعده تجاوز بافعال طهارات ثلاث تخصيص خورده منتها در خصوص باب وضو اين استثنا هم اجماعى است و هم اخبار فراوانى برآن دلالت دارد .
[ نكته هركجا به عنوان قبل الاجماع تعبير مىشود معنايش آنست كه