و احد التنزيلين بر ديگرى مقدم مىشود از چه باب است ؟ حكومت ؟
ورود ؟ و . . . مثلا اگر فرض كنيم كه قاعده يد و استصحاب هر دو از اصول عمليه باشند و تعارض كنند كدام مقدم است ؟ و . . .
نكته چهارم : لا ريب در اينكه اگر استصحاب با اصلى از اصول عمليه ثلاثهء ديگر يعنى برائت و احتياط و تخيير معارضه كند استصحاب مقدم است امّا آيا اين تقديم از باب ورود است ؟ يا حكومت ؟ و . . . جاى بحث دارد كه بايد روشن شود .
قوله : فلا بدّ من التكلم : با عنايت به نكات مذكور مبحث خود را در شش مقام قرار مىدهيم .
مقام اوّل : هرگاه دليل اجتهادى قطعى با استصحاب مقابله كند قطعا دليل اجتهادى مقدم است و نوع تقديم هم از باب ورود است به بيانى كه در اوائل الثالث گفته آمد .
مقام دوّم : هرگاه دليل اجتهادى ظنى با استصحاب مقابله كند باز هم لا ريب در تقديم آن بر استصحاب منتهى در نوع تقديم نزاع بود كه ما حكومت را برگزيديم و اين دو مقام بحثش تمام شد .
مقام سوّم : هرگاه استصحاب با قاعدهء يد و اصالة الصحة معارضه كند كدام مقدم است ؟ و از چه باب ؟
مقام چهارم : هرگاه استصحاب با قانون قرعه معارضه كند كدام مقدم است ؟ از چه باب ؟
مقام پنجم : هرگاه استصحاب با اصل برائت و احتياط و تخيير معارضه كند كدام مقدم است ؟ از چه باب ؟
مقام ششم : هرگاه استصحابى با استصحاب ديگر معارضه كند كدام مقدم است ؟ از چه باب ؟
شرح رسائل (فارسى) — صفحة 180
مساهمون: على محمدى خراسانى
ص١٨٠