د : رواياتى « 1 » داريم مبنى بر اينكه : مستحب است زنان مسلمان و اهل ايمان خود را از زنان كفار ذمّى بپوشانند و در مجالسى كه آنها هستند محاسن و مواضع برجستهء از بدن را تستّر كنند چرا كه زنان كافره اگر محاسن آنها را به بينند به منزل رفته و آنها را براى شوهران خود تعريف و توصيف مىكنند ملاحظه مىكنيد كه شرع مقدس به همين اندازه هم راضى نيست كه زن باايمانى را نزد مرد نامحرم وصف كنند زيرا كه حساسيت مىآورد و باعث تهييج اجنبى مىگردد .
ه : همچنين رواياتى « 2 » داريم مبنى بر استحباب و رجحان تستّر زنها و خود را پوشاندن آنان حتى از كودكى كه مميّز است و زشت و زيبا را مىفهمد چرا كه او چون اهل تميز است اگر زينتهاى زن و محاسن و زيبائيهاى او را ببيند ، به خانه برگشته و آنها را براى پدر يا برادر بزرگتر وصف مىكند و براى آنان مهيّج شهوت است .
و : و نيز در قرآن مجيد سورهء احزاب آيهء 32 فرموده :
يا نِساءَ النَّبِيِّ لَسْتُنَّ كَأَحَدٍ مِنَ النِّساءِ إِنِ اتَّقَيْتُنَّ فَلا تَخْضَعْنَ بِالْقَوْلِ فَيَطْمَعَ الَّذِي فِي قَلْبِهِ مَرَضٌ .
در اين آيهء شريفه خداوند زنان پيامبر [ و بلكه كليّه زنان مسلمان ] را از خضوع در گفتار و نرمش در سخن و اينكه تن صدا را باريك كنند و با نامحرمان با ناز و كرشمه سخن بگويند نهى فرموده ، و مناط اين منع را طمع دلهاى بيمار در آنان مطرح كرده كه چنين سخن گفتنى مهيّج بوده و دلهاى مريض را نسبت به آنان حسّاس مىسازد و بدينلحاظ منع كرده .
ز : و نيز در قرآن شريف ، سورهء نور آيه 31 فرموده : و لا يضربن بارجلهن ليعلم ما يخفين من زينتهن در اين آيه كريمه زنان مسلمان را نهى فرموده از اينكه
هامش
( 1 ) وسائل الشيعه ج 14 ص 133 باب 98 حديث اوّل .
( 2 ) وسائل الشيعه ج 14 ص 172 باب 130 حديث 2 .