قوله : و عن الخلاف : در اين بخش مجموعا پنج شاهد بر وجه الجمع مذكور اقامه مىكنند .
شاهد اوّل : شيخ در خلاف « 1 » علامه در منتهى ، « 2 » ادّعاى اجماع كردهاند بر اينكه وصل شعر مرئه بهوسيله شعر ديگرى چه زن و چه مرد كراهت دارد ، و اجماع منقول خود مؤيّد و شاهدى بر آن حمل است [ اين مخصوص وصل الشعر بود . ]
و امّا در مورد سه امر ديگر يعنى نمص - و شر - وشم ، كه در حديث نبوى بود و ظهور در تحريم اينها داشت ، اينها را نيز مىتوانيم به كمك قرائنى حمل بر كراهت نمائيم و مجموعا در اين بخش چهار شاهد مىآورند كه با شاهد قبلى پنج امر مىگردد .
شاهد دوّم : امام ( ع ) در روايت سعد اسكاف مطلق زينت كردن را [ به وصل يا وشم . . . ] اجازه دادند و فرمودند : لا بأس بما تزيّنت كه مفيد عموم است و به بركت اين حديث ، روايت معانى الاخبار را كه لعن را و ظهور در حرمت داشت ، توجيه كرده و بر خلاف ظاهرش حمل مىكنيم . و مىگوئيم : منظور كراهت اين امور است .
شاهد سوّم : در ذيل روايت سعد امام ( ع ) فرمودند : مراد نبى اكرم ( ص ) از واصله ، وصل شعر نيست بلكه زنى است كه در جوانى كذا و در پيرى كذا . . .
مفاد كلام اينست كه آنكه حرام و فاعلش ملعون است اين وصل الشعر نيست بلكه عمل قيادت . . . است ، پس اين معناى ظاهرى يعنى وصل الشعر حرام نيست ، و وقتى واصله و مستوصله كارشان حرام نبود به قرينهء وحدت سياق مى گوئيم : سه امر ديگر هم كه در روايت آمده بود « وشر - وشم - نمص » حرام
هامش
( 1 ) خلاف ج 1 ص 492
( 2 ) منتهى ج 1 ص 184