3 - و يا يكدسته محقون الدم و دسته ديگر مهدور الدم است .
حال گرچه روايت مطلق است و امام بقول مطلق فرموده : بعهما ما يكنهما كه هر سه صورت مذكور را شامل مىشود ، ولى قرنيهء خارجيّه داريم براينكه بايد روايت را بر صورت اوّل يعنى محقونى الدماء حمل كرد نه صورت ثانى و ثالث بدليل اينكه اگر مراد از دو فرقهء باطل ، مهدور الدماء باشند يا لااقل يكى مهدور الدم باشد ، على القاعده و براساس آنچه كه ما از مذاق شرع مىدانيم نبايد امام بفرمايد ، اسلحه نفروش ، ساير آلات و ابزار مذكور را به فروش ، بلكه بايد به عكس بفرمايد ، يعنى بيع سلاح را تجويز كند و بيع ما يكّن را تحريم كند ، زيرا كه مقصود شارع هلاكت و نابودى اينها است .
[ البته شرع مقدس حتى الامكان بنا را بر هدايت گذاشته و هدف اصلى و اوّلى هدايت همگان است ، حتى هدايت جرثومههائى امثال فرعون كه اذهب الى فرعون انه طغى . . .
ولى گاهى تمام راهها بسته است و چارهاى نيست جز اينكه عضو فاسد قطع شود و كفّار حربى نابود شوند و گرنه كيان اسلام در معرض خطر است .
و با اين مقصود ، دستور مذكور در روايت نمىسازد ، مقصود امام از دستور فوق اينست كه هريك از دو گروه خود را در برابر ديگرى حفظ و حراست كند و اين فقط در فرض است كه هر دو محقون الدم باشند .
و امّا مورد بحث ما : مسئله ما در جايى است كه يكطرف مسلمين و اهل حق هستند و طرف ديگر اعداء دين و كفار و مشركين و معاندين هستند ، و جا ندارد كه در اينجا امام بفرمايد : به اعداء دين هم مىتوانى سپر و زره و . . . بفروشى كه خود را حفظ و حراست كنند ، اين با مقصود شارع نمىسازد چون غرض نصر و پيروزى مسلمين و خذلان و نابودى معاندين است و فروش آلات مذكور با اين غرض سازگار نيست .
شرح مكاسب (فارسى) — صفحة 420
مساهمون: على محمدى خراسانى
ص٤٢٠