مىشود ] و با اينها ديوار مسجد را گچ كرده و سفيد كردهاند [ آيا اين مانعى ندارد و بدينوسيله مسجد نجس نمىشود ؟ ]
امام ( ع ) در جواب فرمودند : آب و آتش دو عامل از عوامل پاككننده و از مطهّرات است و ايندو گچ پخته را پاك كردهاند « 1 » [ پس استفاده از آتش در ديوار مسجد بلامانع است . ] به حكم اين روايت و سئوال و جواب معلوم مىگردد كه يك چنين انتفاعى وجود داشته هرچند بسيار كم بوده باشد .
و نهتنها از روايت اين مستفاد است بلكه بالاتر از آن در روايت و اشعار و اشارهاى به تقرير و امضاء اين كار هم هست كه حضرت اين انتفاع را منع نكرد و در مقام جواب بر آن صحّه گذاشت و فرمود آب و آتش آن را پاك كرده يعنى لا مانع من هذا الانتفاع .
[ نظير آنچه قبلا در باب ميته بيان شد كه عدّهاى غلاف شمشير را از جلد ميته درست مىكردند و از امام ( ع ) راجع به عمل خويش پرسيدند و امام كار آنها را تخطئه نكرد و فقط فرمود : اجعلوا ثوبا للصلوة يعنى براى نماز جامهء پاكى كنار بگذاريد ، كنايه از اينكه اصل كارتان بلامانع است . ]
قوله : فتفطن : يعنى نكتهء تقرير امام را درياب ، كه ما توضيح داديم .
نكته : منظور از پاككننده بودن آتش به اينست كه عذره سوزانده شده و استحاله گرديده و صار رمادا و استحاله از مطهرات است و ديگر عذرهاى نمانده كه نجس باشد ، و منظور از پاككننده بودن آب هم به اينست كه بعدا كه روى اين گچ پخته آب مىريزيم و آن را مايع كرده و جهت به كار بردن در منزل يا مسجد آماده مىكنيم با آن آب ريختن پاك مىشود و بقول مرحوم شهيدى گاهى با پاشيدن آب به مراتب كمتر از اينهم نجاست متوهّم را مىتوان رفع كرد تا چه رسد به
هامش
( 1 ) وسائل الشيعه ج 2 ص 1099 ، باب 81 من ابواب النجاسات حديث 1 .