2 - علّامه در تذكره « 1 » فرموده :
نگهدارى اعيان نجسه براى فائده از فوائد مانعى ندارد [ معلوم مىشود داراى منافعى هستند . ]
3 - همين علّامه ره در كتاب قواعد « 2 » هم نظير مطلب تذكره را فرموده .
4 - محقق ثانى هم در جامع المقاصد « 3 » ، كه شرح قواعد علامه مىباشد همين مطلب علّامه را تقرير و امضا كرده و اين مطلب را هم افزوده است كه : و لو اعيان نجسه انتفاعاتى دارند ولى اين انتفاعات باعث ماليت و ارزشمندى آنها نمىشود بگونهاى كه قابل معاوضه باشند و بيع - اجاره - صلحشان جايز باشد [ چون اينها منفعت مقصوده نبوده و از منافع جنبى هستند و منافع اصلى آنها تحريم شده است . ]
5 - علّامه در كتاب مختلف در باب اطمعه و اشربه مختلف « 4 » ، فرموده :
استفاده از موى خنزير جايز است مطلقا [ يعنى هر نوع استعمال و انتفاعى به جز انتفاعاتى كه مشروط به طهارت باشند مثل لباس مصلى ] و براى جواز اين گونه استدلال كرده كه : نجاست موى خنزير [ در اثر تماس با بدن او ] مانع از انتفاع به آن نمىشود [ ولو مانع از بيع باشد ] چرا كه موى خنزير منفعت فعليه دارد و ضمنا ضرر عاجل [ دنيوى ] و آجل [ اخروى ] هم ندارد پس مقتضى براى انتفاع موجود ، و مانع از آن مفقود است پس بايد جايز باشد . [ پس اصل اولى بر منع انتفاع نيست . ]
6 - مرحوم شهيد اوّل در كتاب القواعد و الفوائد « 5 » ، فرموده :
هامش
( 1 ) تذكرة الفقهاء ج 1 ص 582 .
( 2 ) قواعد ج 1 ص 120 .
( 3 ) جامع المقاصد ج 4 ص 15 .
( 4 ) مختلف ج 1 ص 684 .
( 5 ) قواعد ، و فوائد ج 2 ص 85 .