أَحَدَكُمْ بِوَرِقِكُمْ هذِهِ إِلَى الْمَدِينَةِ فَلْيَنْظُرْ أَيُّها أَزْكى طَعاماً فَلْيَأْتِكُمْ بِرِزْقٍ مِنْهُ وَ لْيَتَلَطَّفْ وَ لا يُشْعِرَنَّ بِكُمْ أَحَداً ( 19 ) إِنَّهُمْ إِنْ يَظْهَرُوا عَلَيْكُمْ يَرْجُمُوكُمْ أَوْ يُعِيدُوكُمْ فِي مِلَّتِهِمْ وَ لَنْ تُفْلِحُوا إِذاً أَبَداً
( 20 )
يكى را از ميان خود با اين نقرهء ( مسكوكهء ) خود بسوى شهر ؛ پس بايد كه تأمل كند كدام يك از اهل مدينه پاكيزه تر است از روى طعام ؛ پس بيارد به شما قوتى از آن ، و بايد مدارا و نرمى كند ؛ و خبردار نكند به حال شما هيچكس را ؛
هر آئينه ايشان اگر قدرت يابند بر شما ، سنگسار كنند شما را ؛ يا بازگردانند شما را در دين خود ؛ و هرگز رستگار نخواهيد شد آن وقت هيچگاه .
تفسير : طورى كه به قدرت كاملهء خود آن قدر خواب دراز را بر آنها مستولى كرد ؛ همان طورى به وقت معيّن آنها را بيدار نمود . ايشان برخاستند ، و در بين خود به مذاكره آغاز نمودند كه ما چه قدر خوابيده خواهيم بود ؟ ! بعضى گفت كه يك و يا نيم روز يعنى ، بسيار كم ؛ ديگران گفتند كه ( گفتگو درين باره فايده