وَ إِذِ اعْتَزَلْتُمُوهُمْ وَ ما يَعْبُدُونَ إِلَّا اللَّهَ فَأْوُوا إِلَى الْكَهْفِ يَنْشُرْ لَكُمْ رَبُّكُمْ مِنْ رَحْمَتِهِ وَ يُهَيِّئْ لَكُمْ مِنْ أَمْرِكُمْ مِرْفَقاً
( 16 )
و چون يكسو شويد - اى ياران - از آن كافران ، و ( يكسو شويد ) از آنچه مى پرستند ايشان بجز خدا ؛ پس آرام گيريد به غار ، تا وسيع كند بر شما پروردگار شما از بخشايش خود ، و مهيّا سازد براى شما در كار شما منفعت را .
تفسير : چون از دين مشركين خوددارى نموديم ؛ بايد ظاهرا هم از آنها دورى كنيم . همانطور كه از معبودان باطل آنها كناره جستيم ؛ بايد از تمام جهات چشم اميد بربنديم ، و تنها به طرف معبود خود رجوع كنيم ، و محض « 1 » ازو اميدوار رحمت و تلطّف باشيم . پس ازين مشوره « 2 » به غار كوه پناه گزيدند .
* وَ تَرَى الشَّمْسَ إِذا طَلَعَتْ تَزاوَرُ عَنْ كَهْفِهِمْ ذاتَ الْيَمِينِ وَ إِذا غَرَبَتْ تَقْرِضُهُمْ ذاتَ الشِّمالِ وَ هُمْ فِي فَجْوَةٍ مِنْهُ ذلِكَ مِنْ
و مى بينى ( اى بيننده ) روشنى آفتاب را وقتى كه طالع شود ، ميل كند از غار ايشان به جانب راست ؛ و چون غروب كند ، تجاوز مىكند از ايشان به جانب چپ ؛ و ايشان در گشادگى اند از غار ؛ اين از
هامش
( 1 ) . فقط
( 2 ) . مشورت ، گفتگو